Μια διαφορετική συνάντηση στις 2 Ιουνίου

Ο πολιτισμός ενώνει μέσα από τη διαφορετικότητα. Στη μέθεξη αυτή αμβλύνουμε τις αντιθέσεις, σμίγουμε και παντρεύουμε τις παραδόσεις μας, γιατί ο πολιτισμός ενώνει.

Με γνώμονα λοιπόν την ανάγκη για τη δημιουργική έκφραση αυτής της διαφορετικότητας εγκαινιάζουμε μια «εστία» πολιτιστικής και καλλιτεχνικής έκφρασης καθώς και δημιουργίας. Ένα νέο πολιτιστικό πυρήνα, μία γέφυρα καλλιτεχνικής και πνευματικής επικοινωνίας που ενώνει την Ελλάδα απ’ άκρη σ΄άκρη! Πόντος, Μ. Ασία, Θράκη, Κρήτη…

Ένα συναρπαστικό μωσαϊκό ελληνικών «φυλών», που αιώνες τώρα «ταξιδεύουν» και μετακινούνται από τόπο σε τόπο κουβαλώντας πάντα μέσα τους αυτή τη μοναδική πολυμορφία μιας χώρας μικρής, μα απέραντης! Μιας χώρας θαλασσινής, με ανοιχτούς ορίζοντες. Διαφορετικοί μικρόκοσμοι, συνεργάζονται και συνυπάρχουν μέσα σε έναν μεγάλο κύκλο που τους ενώνει.

Aναστορώντας τα παλιά, ταξιδεύουμε με αγάπη, μεράκι και περηφάνεια στο βαθύτερο πλούτο της κοινής μας παράδοσης, κουβαλώντας ο καθένας τα δικά του χαρακτηριστικά ήθη και έθιμα, γιορτές, γαστρονομία και τοπικά προϊόντα, λαϊκή τέχνη, φορεσιές, χορούς, τραγούδια, γλωσσικά ιδιώματα και αναπέμποντας στις «ρίζες της φωτιάς»...

Σας προσκαλούμε στην κοινή πολιτιστική εκδήλωση η οποία θα πραγματοποιηθεί από τους συλλόγους: Ένωση Ποντίων Πιερίας -Σύλλογος Μικρασιατών Πιερίας - Θρακικός Γανόχωρας και Σύλλογος Κρητών Πιερίας «το ξαθέρι» στις 2 Ιουνίου 2018 στο κέντρο Πιερίδα Palace (1ο χλμ. Κατερίνης –Ν.Κεραμιδίου ) σε ένα μοναδικό συναπάντημα πολιτισμού! Ελάτε να γίνουμε όλοι συμπορευτές και συνταξιδευτές σε αυθεντικά μονοπάτια οδηγούμενοι από το ανέσπερο φώς αυτής της παράδοσης και κρατώντας ζωντανή μνήμη κι αναλλοίωτη συνείδηση σε όλα όσα ζήσαμε.

Ελεγεία οι μνήμες. Πλούσιο το ηχόχρωμα και άρωμα μουσικής πανδαισίας που μεταδίδει ρυθμό στην ψυχή και στα πόδια!

Ενώνουμε τις πλούσιες αρχέγονες και διαχρονικές μας παραδόσεις, ξυπνώντας βαθιά νοήματα και στοχασμούς μέσα από τη σαγήνη της μουσικής και των χορών μας. Η λύρα, το λαούτο, το βιολί, ο ζουρνάς και το νταούλι «κελαηδούν» αγέρωχα, μα και τρυφερά, τραγουδώντας τη λεβεντιά, τον ξεριζωμό,τη χαρά και τη λύπη, τους καημούς της ξενιτιάς, την πίστη στην πατρίδα, τον έρωτα της ζωής, την ομορφιά και τα θαύματα της φύσης.

Σμίγουμε, χορεύουμε και τραγουδούμε, ο καθένας με τη δική του λαλιά, ο καθένας με τη δική του φορεσιά, μα με μια ψυχή κι ένα σώμα, όλοι μαζί στο ανέσπερο αλώνι της Ελληνικής Παράδοσης. Γιατί όσο υπάρχουν άνθρωποι, σίγουρα θα υπάρχουν Έλληνες!

Στο μπόι σου Ελλάδα παίρνει μέτρο η ανθρωπιά και η τέχνη, απ΄άκρη σ΄άκρη!

Άποψη Της Αγάπης Στεφανίδου Δρ. Κλασικής Φιλολογίας The Ohio State University

Ο καταξιωμένος ζωγράφος της πόλης μας Αθανάσιος Σταθακόπουλος κοσμεί αυτήν την εβδομάδα την Αστική Σχολή Κατερίνης με την νέα του έκθεση με τίτλο «Ταξίδι για την Κατερίνη». Το θέμα έχει αφόρμηση το γνωστό τραγούδι του Μάνου Ελευθερίου σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη «Ταξίδι για την Κατερίνη». Η αφήγηση του τραγουδιού είναι αποτυπωμένη με σκηνικό ρεαλισμό στους δύο εναρκτήριους πίνακες της έκθεσης.

Το τρένο, όμως, σύντομα μετατρέπεται σε μοτίβο συμβολοποιώντας την καλλιτεχνική σκέψη που επισκέπτεται τον τόπο της Πιερίας με έναν βιωμένο υπερβατικό τρόπο. Το τρένο ταξιδεύει με φόντο τον Όλυμπο, το κάστρο του Πλαταμώνα, το φαράγγι του Ενιπέα, το αρχαίο θέατρο του Δίου. Οι πίνακες με μοτίβο το τρένο αποπνέουν την ρομαντική μελαγχολία του ομώνυμου τραγουδιού: τα χρώματα υποβλητικά και απόκοσμα, ο ήλιος στη δύση του και το τρένο απογειώνεται από τον ρεαλισμό της ράγας για να ταξιδέψει σε ολόκληρη τη γη της Πιερίας.

Το σύμβολο υποκαθίσταται από το νοητό βλέμμα του καλλιτέχνη. Η υπόλοιπη Πιερία δοσμένη μέσα από λεπτομέρειες, αλλά πάντα ολόκληρη, το μέρος υποβάλλει το όλον, το τώρα της ζωγραφικής σύλληψης επιβάλλει μια νοσταλγική διαχρονία. Άκουσα τον ζωγράφο να λέει κατά την διάρκεια των εγκαινίων ότι αυτό που οι πολλοί δεν το προσέχουν για τον καλλιτέχνη είναι θέμα. Αυτήν την διαπίστωση υπογραμμίζει με εξαιρετική βιωματικότητα ο Αθανάσιος Σταθακόπουλος με τα έργα του: Η Πύδνα, η Μεθώνη, ο χαρακτηριστικός βράχος του Μακρυγιάλου, το Λιτόχωρο στεκούμενο προσοχή πλάι στο φαράγγι του Ενιπέα, το εκκλησάκι στις Αλυκές. Τα έργα προκαλούν την συναισθηματική συμμετοχή του κατοίκου της Πιέριας γης και επιβάλλουν την γαλήνη της προσωπικής μας Ιθάκης. Ο ζωγράφος δομεί και επιβεβαιώνει την τοπική ταυτότητα του Κατερινιώτη και του Πιεριώτη μέσα από το ζωγραφικό βίωμα.

Η συναισθηματική σύνδεση του καλλιτέχνη με τον τόπο του γίνεται δίαυλος επικοινωνίας του θεατή με το παρελθόν του ελληνικού τοπίου και του παραδοσιακού οικείου. Το δέντρο της ελιάς σε κοντινή προοπτική σε πολλούς πίνακες οικειοποιεί το μεγαλείο του Ολύμπιου φόντου ή του ιστορικού κάστρου του Πλαταμώνα. Η θάλασσα δεν λείπει και από αυτήν την συλλογή του Αθανάσιου Σταθακόπουλου, ο οποίος επιστρέφει πάντα στην γαλήνια όψη της, στην ηρεμία και την σιωπή της τα απογεύματα του καλοκαιριού και στους ευτυχισμένους επισκέπτες της. Παράμερα στην πλαϊνή αίθουσα στέκονται αρχοντικά και παραδοσιακά σπίτια που εμπνέουν την ιστορία τους. Και πάλι το όλον του ελληνικού νοικοκυριού διασπάται στις λεπτομέρειές του: ένα ποτιστήρι που θα ανήκε σε κάποιο παραδοσιακό νοικοκυριό και μια νοικοκυρά που σιδερώνει με σίδερο με κάρβουνα. Έτσι απλά η καθημερινότητα του ελληνικού οίκου ταξιδεύει τον επισκέπτη της έκθεσης στα περασμένα βιώματά του.

Στο σημείο, όμως, που ο Αθανάσιος Σταθακόπουλος αποκαλύπτει έναν βαθύτερο μυστικισμό είναι οι προσωπογραφίες. Η γυναικεία μορφή δεσπόζει, κυρίως στην νεανική της εκδοχή, την ομορφιά της νιότης, που πάντα όμως είναι σκεπτική και σοβαρή, με γυαλιά, καπέλο, προστατευμένη και αποστασιοποιημένη εμπνέει έναν δυναμισμό. Ο ρεαλισμός των προσωπογραφιών φέρει ιμπρεσσιονιστικά στοιχεία στα χρώματα και στις πολλαπλές πινελιές. Αυτά που αποτυπώνονται πιο φωτογραφικά είναι τα παιδικά πρόσωπα, τα παιδιά δεν κρύβουν τίποτε. Πολύ εντυπωσιακά είναι δυο έργα τα οποία απεικονίζουν παιδιά να παίζουν μουσικά όργανα ως καλλιτέχνες δρόμου. Από τα λίγα έργα που ο ζωγράφος τιτλοφόρησε: εαρινή συμφωνία. Το έαρ, η άνοιξη ως μοτίβο της παιδικής αθωότητας αντανακλάται και στους δυο μεγάλους πίνακες που υποδέχονται τον επισκέπτη όταν εισέρχεται στο χώρο της έκθεσης. Παιδιά που μαζεύουν λουλούδια ή παίζουν ανέμελα στους πρόποδες του Ολύμπου, αντιπαραβάλοντας την κινητικότητα των παιδιών με την ακινησία του επιβλητικου Ολύμπου.

Τέλος, ξεχωριστή θέση στην έκθεση κατέχει η προσωπογραφία του δασκάλου του ζωγράφου, του Αναστασίου Γκόγκου, σε έναν ξεχωριστό τρίποδα. Ο Αθανάσιος Σταθακόπουλος επέλεξε να τοποθετήσει την μορφή του δασκάλου του στην αίθουσα με την αφήγηση των τρένων και όχι στην αίθουσα με τα πορτρέτα: με τον τρόπο αυτό τον καθιστά μέρος της ιστορίας της Πιερίας και του αποδίδει τον πρέποντα φόρο τιμής του μαθητή προς το δάσκαλο, ως ένα είδος απαγκίστρωσης από την περίοδο της μαθητείας και επικύρωσης μιας περιόδου ζωγραφικής ωριμότητας. Αυτή την καλλιτεχνική ωριμότητα και ηρεμία, την αυτογνωσία και την καλλιτεχνική αυτοσυνειδησία διακρίνουμε στην παρούσα έκθεση του Αθανασίου Σταθακόπουλου. Φέρει τα στοιχεία της συνολικής καλλιτεχνικής του πορείας κατασταλαγμένα και ελεύθερα από το χρόνο. Ο τόπος που επιλέγει να ζήσει και να ζωγραφίσει ένας καλλιτέχνης αντανακλά την οπτική και την κοσμοθεωρία του. Είναι τιμή για τον τόπο της Πιερίας και της Κατερίνης να τον επισκέπτεται η καλλιτεχνική εγρήγορση του καλλιτεχνικού βλέμματος του Αθανασίου Σταθακόπουλου.  

Η Πανελλαδική Επιτροπή Μπλόκων για την «ρύθμιση χρεών» των αγροτών:

Η εξαγγελία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για ρύθμιση των αγροτικόν χρεών σε ασφαλιστικούς φορείς, εφορία και τράπεζες (πρώην ΟΓΑ, ΕΛΓΑ, ΕΝΦΙΑ, δάνεια Αγροτικής Τράπεζας ή άλλες που έκλεισαν και είναι υπό εκκαθάριση κλπ) είναι ρύθμιση-κοροϊδία.

Η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης που αποτελεί συνεχεία όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, με τη ληστρική φορολόγηση, την υπέρογκη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών και κάθε είδους χαράτσια, έχει αποτέλεσμα να πηγαίνει το 50% του κάθε χρόνο μειούμενου αγροτικού εισοδήματος στον κρατικό κορβανά και να οδηγούνται στο ξεκλήρισμα οι μικρομεσαίοι αγρότες.
Αυτή είναι η αιτία που δημιουργήθηκαν και αυξάνονται οι οφειλές επειδή οι αγρότες αδυνατούν να ζήσουν τις οικογένειες τους και να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους. Δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες ότι η εγκύκλιος που θα βγει και θα διευκρινίζει δήθεν τις σχετικές ρυθμίσεις , μπορεί να είναι υπέρ μας.
Μοναδικός στόχος της κυβέρνησης είναι να εισπράξει ότι μπορεί προς όφελος του κράτους και των τραπεζών και να ανοίξει διάπλατα ο δρόμος για πλειστηριασμούς και κατασχέσεις χωραφιών, σπιτιών και ότι άλλο περιουσιακό στοιχείο υπάρχει. Για αυτό ζητάει η αίτηση ένταξης να γίνεται στην Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους ώστε να δοθεί η δυνατότητα στο κράτος να έχει πλήρη εικόνα και να ελέγχει άμεσα την κινητή και ακίνητη περιουσία των αγροτών. Έτσι αναιρεί, πριν ακόμη την ψηφίσει, και τη δέσμευσή της για ακατάσχετο όριο 15000€ στους τραπεζικούς λογαριασμούς που έγινε κάτω από την πίεση των αγροτικών μπλόκων.
Σε ότι αφορά στα χρέη στην πρώην ΑΤΕ, η κυβέρνηση υιοθετεί στην ουσία την πρόταση ρύθμισης του εκκαθαριστή της τράπεζας, που στόχο έχει την απαλλαγή της από τα λεγόμενα «κόκκινα» δάνεια. Πρόκειται κατά το πλείστον για καλλιεργητικά δάνεια, που είχαν περιέλθει στο «κόκκινο» πριν από το κλείσιμο της ΑΤΕ και το πέρασμα της «καλής ΑΤΕ» στην Τράπεζα Πειραιώς το 2012, για τα οποία η πλειοψηφία των αγροτών έχουν πληρώσει μια και δυο φορές το κεφάλαιο που δανείστηκαν, αλλά το χρέος, λόγω των υψηλών επιτοκίων και των πανωτοκίων, αντί να μειωθεί, πολλαπλασιάστηκε. Τώρα η κυβέρνηση όχι μόνο δεν σβήνει αυτό το χρέος, όπως υποσχόταν προεκλογικά, αλλά πιέζει τους αγρότες να πληρώσουν κι άλλα.
Η Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων καλεί τους αγρότες να δυναμώσουν τους Αγροτικούς Συλλόγους και τις Ομοσπονδίες να συνεχίσουν τον αγώνα για την ικανοποίηση των αιτημάτων επιβίωσης και την ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος των χρεών διεκδικώντας:
-Ατομικό αφορολόγητο 12000€ προσαυξημένο με 3000€ για κάθε παιδί, κατάργηση των τεκμηρίων διαβίωσης και φορολογία με βάση το πραγματικό εισόδημα των αγροτών. Σταδιακή φορολόγηση ως 45% για επιχειρηματίες και μεγαλοαγρότες.
-Να καταργηθεί η ασφαλιστική εισφορά του 7% για την περίθαλψη που πληρώνουν οι αγρότες στον ΕΦΚΑ. Δωρεάν υγεία και πρόνοια σε όλους χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Ουσιαστικές συντάξεις αξιοπρέπειας στα 60 για τους άντρες και στα 55 για τις γυναίκες. Μείωση των ασφαλιστικών εισφορών. Αναπλήρωση των απωλειών στις συντάξεις. Κατάργηση των νέων αυξήσεων στις εισφορές.
-Κατώτερες εγγυημένες τιμές που να καλύπτουν το κόστος παραγωγής και να αφήνουν βιώσιμο εισόδημα στους αγρότες, μείωση του κόστους παραγωγής και κατάργηση όλων των χαρατσιών.
-Να ψηφιστεί άμεσα το κατάσχετο όριο 15000€ στους τραπεζικούς λογαριασμούς
-Διαγραφή των προσαυξήσεων στις χρωστούμενες οφειλές σε εφορία πρώην ΟΓΑ κλπ. Κούρεμα των ληξιπρόθεσμων χρεών των μνημονιακών χρόνων σε ποσοστό 30% σε όσους έχουν μέχρι 12.000 ευρώ πραγματικό φορολογητέο εισόδημα και συνολική αντικειμενική αξία ως 300000€. Ρύθμιση με πολλές άτοκες δόσεις σε ότι χρέος έχει απομείνει ανάλογα με το πραγματικό φορολογητέο εισόδημα.
-Μηδενικό ΦΠΑ σε είδη πρώτης ανάγκης και αγροεφόδια.
-Καμία κατάσχεση και πλειστηριασμός πρώτης, δεύτερης κατοικίας ή χωραφιού που βρίσκονται στο «κόκκινο» συνολικής αντικειμενικής αξίας μέχρι 300.000€. διαγραφή των τόκων και κούρεμα του κεφαλαίου σε ποσοστό 30% για επαγγελματικά δάνεια μέχρι 200.000 ευρώ.
Πανελλαδική Επιτροπή Μπλόκων

Ο δήμαρχος Κατερίνης είπε μια μεγάλη αλήθεια κατά τη συζήτηση για τις ανεμογεννήτριες. Είπε λοιπόν ότι το θέμα εξαντλήθηκε σε προηγούμενη συζήτηση η οποία διήρκεσε 3,5 ώρες...
Ως εδώ η αλήθεια είναι με το μέρος του, μόνο που τότε, μόνο ο κ. Ντούρος (παλικαρίσια και με επιχειρήματα) υποστήριξε τη θέση του και ως προς αυτό, δικαιωματικά ξαναψήφισε υπέρ της μίσθωσης της έκτασης.

Πριν τη συζήτηση του θέματος, το Δημοτικό Συμβούλιο Κατερίνης, καταδίκασε απερίφραστα την επίθεση που δέχθηκε πρόσφατα ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης. «Με τον συνάδελφο Μπουτάρη μπορεί να έχουμε εκ δια μέτρου αντίθετες απόψεις σε κάποια θέματα, μπορεί να διαφωνούμε με κάποιες από τις τοποθετήσεις του, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είμαστε διατεθειμένοι να ανεχθούμε τέτοιες επιθέσεις», είπε ο δήμαρχος Κατερίνης, θέση με την οποία συντάχθηκε το Δημοτικό Συμβούλιο.
Ωστόσο, δεν ήταν δυνατόν να μην εκπροσωπηθεί η τάση των «ναι μεν, αλλά...». Αυτή η τάση εκπροσωπήθηκε αρκουντως ικανοποιητικά από τον Νίκο Μακρίδη (της Νέας Εποχής), ο οποίος ναι μεν καταδίκασε την επίθεση «αλλά αυτή τη στιγμή θα πρέπει το δημοτικό συμβούλιο να βγάλει ένα ψήφισμα καταδίκης των δηλώσεων του ελληνόφωνου, δεν τον λέω Έλληνα, κ. Μπουτάρη που λέει όσα λέει για τη Μακεδονία μας και τους πόντιους», όπως είπε χαρακτηριστικά.

Σεβαστές όλες οι απόψεις, αφού αποδεδειγμένα δεν έχω πρόβλημα ούτε με τους Ελληνόφωνους, ούτε με τους Τουρκόφωνους. Όπως όλοι μας (νομίζω) το μόνο πρόβλημα που με έχω (και αδυνατώ να αντιμετωπίσω) είναι η περιρρέουσα βλακεία...

Σε κάποιους «συμπαθητικούληδες», που επιχειρούν να δικαιολογήσουν πράξεις βίας με το επιχείρημα πως αν δεν αντιδρούσαμε σ’ αυτούς που προδίδουν την πατρίδα ακόμα σκλαβωμένοι θα ήμασταν στους τούρκους, τα γεγονότα, έρχονται να απαντήσουν...
Αυτό το επιχείρημα σκοπό έχει να παραλληλίσει τους «μπαχαλάκηδες» του σήμερα, με τους ήρωες του τότε.
Και ας πούμε ότι είναι έτσι... Ποιος «ήρωας» μπροστά στον Τούρκο κατακτητή, θα ζητούσε συγνώμη και μάλιστα με αστεία επιχειρήματα του στυλ «παρασύρθηκα, δεν ήξερα...»
Χθες, στην απολογία τους οι τρεις συλληφθέντες για την επίθεση στο δήμαρχο Θεσσαλονίκης είπαν:
Κατηγορούμενος 1: «Ήμουν μακρυά και είδα ότι το πλήθος αποδοκίμαζε κάποιον. Πλησίασα για να δω. Παρασύρθηκα από το πλήθος και από το νεαρό της ηλικίας μου. Είχα ακούσει και για κάποιες δηλώσεις του κ. Μπουτάρη ότι «χέστηκε αν ο Κεμάλ έσφαξε τους Πόντιους». Ήμουν απερίσκεπτος. Αργότερα είδα τον δήμαρχο στο Ιπποκράτειο, ήταν λάθος μου που δεν του ζήτησα συγγνώμη. Θέλω ενώπιον του δικαστηρίου να ζητήσω συγγνώμη από τον κ. Μπουτάρη και από τον πατέρα μου για το λάθος που έκανα».
Ο ίδιος νεαρός αναγνώρισε τον εαυτό του σε φωτογραφία συγκέντρωσης κατά του Thessaloniki Gay Pride, τον Ιούνιο του 2017, όμως είπε ότι πήγε χωρίς να γνωρίζει ποια οργάνωση είχε κάνει το κάλεσμα.

Κατηγορούμενος 2: Ο 36χρονος απολογήθηκε ότι δεν γνώριζε το πρόσωπο εναντίον του οποίου επιτίθετο το πλήθος. «Δεν γνώριζα ποιος ήταν. Έκανα μεγάλο λάθος και ζήτω συγγνώμη. Παρασύρθηκα από το πλήθος.
Είχα ακούσει ότι είχε αφήσει (ο δήμαρχος) τους γκέι να κάνουν παρέλαση» είπε και κατέθεσε ότι ήταν υπό την επήρεια αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών.

Κατηγορούμενος 3: Επικαλέστηκε το νεαρό της ηλικίας του, για να δικαιολογήσει τις ενέργειές του, προσθέτοντας ότι παρασύρθηκε από το πλήθος, ενώ ομολόγησε ότι χτύπησε το τζάμι με τους υαλοκαθαριστήρες του αυτοκινήτου του δημάρχου.
Υποστήριξε ότι ο ίδιος από την πρώτη στιγμή ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΗΚΕ με τις αρχές, παραδεχόμενος τη συμμετοχή του στα επεισόδια και ΥΠΕΔΕΙΞΕ στους αστυνομικούς τον 17χρονο.

Μετά από αυτά, αδυνατώ να φανταστώ ότι ο Αθανάσιος Διάκος όταν τον πιάσανε οι Tούρκοι, έκλαιγε σαν παιδάκι και ζητούσε συγγνώμη, επειδή δεν ήξερε οτι έσφαξε καμιά 500αριά στην Αλαμάνα και πως όλα έγιναν επειδή παρασύρθηκε από το πλήθος!