Για ένα πάρκο και ένα τρένο

Το πάρκο της Κρήτης, ένας τυπικός υπαίθριος και δημόσιος χώρος στο Δήμο Θεσσαλονίκης, «χάνει» τα όρια ενός κλασικού πάρκου με χωροταξικές οριοθετήσεις από τους δρόμους, τα πεζοδρόμια και τα κράσπεδα, αναβαθμίζεται, μεταμορφώνεται, επεκτείνεται και φτάνει μέχρι τις γύρω πολυκατοικίες, αποτελώντας ουσιαστικά την αυλή τους.

Στο μεταξύ, ένα τρένο ταξιδεύει στον κόσμο, με 13 βαγόνια που φιλοξενούν τα στάδια του κύκλου της τροφής, διαδίδουν την ιδέα του "slow food" και του γαστρονομικού τουρισμού, με συμμετόχους επιβάτες, που μπορούν να ανέβουν και να κατέβουν κατά βούληση, και να συμμετάσχουν σε γαστρονομικά φεστιβάλ σε κάθε στάση.

Πρόκειται για δύο ιδέες που υλοποίησαν φοιτητές του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΑΠΘ, στο πλαίσιο των διπλωματικών τους εργασιών (2016 - 17), με τις οποίες κέρδισαν το πρώτο και το τρίτο βραβείο, αντίστοιχα, στο διεθνή διαγωνισμό "ISARCH Awards". Ο διαγωνισμός έχει διάρκεια ενός έτους, και στην ανάδειξη των βραβευμένων έργων συμμετέχει κατά 80% επιτροπή διακεκριμένων αρχιτεκτόνων και κατά 20% διαδικτυακή ψηφοφορία. Στο διαγωνισμό συμμετείχαν 168 προτάσεις φοιτητών από όλο τον κόσμο.

Το πρώτο βραβείο απέσπασε ο απόφοιτος του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ Σοφοκλής Κοντάκης, με την εργασία του «Επαναπροσδιορίζοντας το δημόσιο χώρο: Ρευστοποίηση ορίων», υπό την επίβλεψη της καθηγήτριας Μαρίας Βογιατζάκη. «Ο δημόσιος χώρος στην Ελλάδα είναι ένας χώρος παραμελημένος, όπου κανείς δεν μπορεί να απολαύσει και να περάσει εκεί τη μέρα του. Η επιλογή του πάρκου Κρήτης είναι μία τέτοια περίπτωση δημόσιου χώρου και γι' αυτό την επέλεξε ο Σοφοκλής» δήλωσε η κ. Βογιατζάκη.

Στην εργασία του, ο βραβευμένος φοιτητής καταργεί τα κλασικά όρια που χωροθετούνται συνήθως από τους δρόμους και τα πεζοδρόμια, και φέρνει τα όρια του πάρκου μπροστά στις κατοικίες. «Το χώμα και το πράσινο φτάνει μέχρι τις πολυκατοικίες, και έτσι το πάρκο γίνεται ουσιαστικά η προέκτασή τους ή η αυλή τους. Το αποτέλεσμα είναι να διαμορφώνεται ένας χώρος ευέλικτος, ανοιχτός, ασφαλής, που να σέβεται το φυσικό περιβάλλον. Είναι ένα πάρκο που δεν έχει τίποτα από τα τυπικά κομμάτια που συνθέτουν αρχιτεκτονικά τα σημερινά πάρκα» εξήγησε η καθηγήτρια.

Χωμάτινοι δρόμοι που καταλήγουν από τις κατοικίες στο κεντρικό πάρκο, πίστα ρόλερς, ανισόπεδες επιφάνειες με σκάμματα και φυτά στις κοιλότητες, αμφιθέατρο, ενσωματωμένα στο χώρο παγκάκια, παρτέρια με λουλούδια και δέντρα, κάνουν το πάρκο να θυμίζει περισσότερο την αυλή ενός αγροτόσπιτου και φέρνουν τους κατοίκους σε συνύπαρξη με το χώρο, όχι απλώς θεατές και περαστικούς.

FoodRail: Τροφοδοτώντας το ταξίδι

Αυτός είναι ο τίτλος της εργασίας που εκπόνησαν οι φοιτήτριες του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Μαρία Κοϊνίδου και Ελένη Παπαντωνίου, με την επίβλεψη του καθηγητή τους Σταύρου Βεργόπουλου και του λέκτορα Απόστολου Καλφόπουλου, και απέσπασαν το τρίτο βραβείο.

Οι φοιτήτριες σχεδίασαν ένα τρένο που ταξιδεύει ανά τον κόσμο, διαδίδοντας ταυτόχρονα την ιδέα του Slow Food και του γαστρονομικού τουρισμού, στο πλαίσιο της διπλωματικής τους εργασίας. Από κάθε τόπο που επισκέπτεται, το τρένο έχει τη δυνατότητα να προμηθευτεί ιδιαίτερες πρώτες ύλες αλλά και επιβάτες, που μπορούν να επιβιβαστούν ή να αποβιβαστούν από αυτό.

Η βασική δομή του αποτελείται από 13 τύπους βαγονιών, που φιλοξενούν τα στάδια του κύκλου της τροφής: καλλιέργεια, αρχική επεξεργασία, αποθήκευση, προεργασία, μαγειρική, κατανάλωση, ανακύκλωση. Πρόκειται για ένα σύστημα που λειτουργεί τόσο με κάποιο μόνιμο προσωπικό όσο και με τη συμμετοχή ταξιδιωτών που επιθυμούν να συμμετάσχουν στη διαδικασία παραγωγής τροφής. Κατά διαστήματα, το τρένο κάνει στάση για να διοργανώσει υπαίθρια ή και στεγασμένα γαστρονομικά φεστιβάλ, που περιλαμβάνουν, επίσης, αγορά προϊόντων από παραγωγούς και άλλα events.

Σύλλογος Συμβούλος και Ωρομισθίων Καθηγητών Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας

Την αναγκαιότητα επίσπευσης της διαδικασίας πρόσληψης των Συμβούλων στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας (ΣΔΕ), επισημαίνει ο Πανελλήνιος Σύλλογος Συμβούλων και Ωρομισθίων Καθηγητών Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας (ΠΑ.Σ.Σ.Δ.Ε.)

Από το 2008 και μετέπειτα οι Σύμβουλοι προσλαμβάνονται είτε στα μέσα είτε κοντά στο τέλος της σχολικής χρονιάς, γεγονός το οποίο έρχεται σε αντίθεση με τον Κανονισμό Οργάνωσης και Λειτουργίας για τα ΣΔΕ όπως τροποποιήθηκε και ισχύει. Συγκεκριμένα το άρθρο 6 ορίζει ότι: «το προσωπικό των Σχολείων Δεύτερης Ευκαιρίας (ΣΔΕ) αποτελείται από τον Διευθυντή, τον Υποδιευθυντή, τους Εκπαιδευτικούς, το Σύμβουλο Σταδιοδρομίας και τον Σύμβουλο Ψυχολόγο και τους Διοικητικούς Υπαλλήλους». Επιπλέον το άρθρο 7 παράγραφος 5 ορίζει ότι: «οι διαδικασίες επιλογής προσωπικού ολοκληρώνονται μέχρι τις 30 Ιουνίου κάθε έτους. Σε περίπτωση που θα δημιουργηθούν κενές θέσεις κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους, αυτές είναι δυνατόν να καλύπτονται άμεσα από τον πίνακα επιλαχόντων».

Η εργασία των Συμβούλων αφορά την διαμόρφωση ενός υποστηρικτικού συστήματος για τους εκπαιδευομένους και τους εκπαιδευτικούς,  τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο ομάδας. Οι Σύμβουλοι στα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας έχουν τις εξής αρμοδιότητες:

-συνεργάζονται σε ατομικό επίπεδο ή σε ομαδικό επίπεδο με τους εκπαιδευόμενους, τους εκπαιδευτές και τους διευθυντές, ανάλογα με τις ανάγκες των μελών και της τοπικής κοινωνίας.

-προσεγγίζουν τις ανάγκες των εκπαιδευομένων.

-εξασφαλίζουν ένα ασφαλές και υποστηρικτικό περιβάλλον, το οποίο ευνοεί την ανάπτυξη προσωπικών και κοινωνικών δεξιοτήτων.

Οι εξειδικευμένες υπηρεσίες που παρέχουν στα ΣΔΕ είναι απαραίτητες προκειμένου να διασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία των Σχολείων. Για αυτό και ελπίζουμε ότι φέτος είναι η τελευταία χρονιά που δεν εφαρμόζονται το άρθρο 6 και το άρθρο 7 παρ. 5 του Κανονισμού Οργάνωσης και Λειτουργίας για τα ΣΔΕ.

Όπως τονίζει ο Σύλλογος, είναι σε αναμονή των ενεργειών του ΙΝΕΔΙΒΙΜ και του ΥΠΕΠΘ για την άμεση έκδοση των οριστικών πινάκων κατάταξης Συμβούλων Ψυχολόγων και Σταδιοδρομίας σχολικού έτους 2017-2018 και την επίσπευση των προσλήψεων.

Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα από τον Ποιμένα της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας

Ένα εκκλησίασμα σε μια πόλη στο εξωτερικό βρήκαν την απάντηση στις οικονομικές τους δυσκολίες σε έναν από τους τοίχους της εκκλησίας τους. Η απάντηση ήταν «κρυμμένη»  εκεί για περισσότερα από 50 χρόνια!

Κάποιος αναγνώρισε ένα έργο τέχνης που κρεμόταν στην εκκλησία – ήταν μια πολύτιμη γκραβούρα του Γερμανού χαράκτη και ζωγράφου Άλμτρεχτ  Ντίρερ, του 1493. Το έργο δείχνει τον άγγελο Γαβριήλ να λέει στην Ευλογημένη Παρθένο ότι θα γεννήσει τον Υιό του Θεού (Λουκ. 1: 31, 32^α ).

Μερικά μέλη της εκκλησίας δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι αγνοούσαν την αξία του παλιού αυτού αριστουργήματος, λέγοντας στην πραγματικότητα, «Εάν είναι αυθεντικό, γιατί να είναι εδώ;»

Τι γίνεται με μας; Αγνοούμε την αξία του γεγονότος που απεικονίζεται σ’ εκείνη τη γκραβούρα;

Ο Ιησούς δεν κρύβεται. Η αλήθεια ότι ο Θεός ήρθε στη γη σε ανθρώπινη μορφή αναγγέλλεται ξεκάθαρα στα Ευαγγέλια. Εκφράζεται στην τέχνη μας και στην υμνογραφία της εκκλησίας. Αλλά η σημασία της γέννησης του Χριστού εξακολουθεί να αγνοείται. Είμαστε τόσο απορροφημένοι από τις δραστηριότητες και τα προγράμματά μας ώστε χάνουμε την άπειρη αξία να γνωρίσουμε ποιο ήταν αυτό το Βρέφος.

Ακόμα και οι πιο συνειδητοί Χριστιανοί μπορεί να χάσουν το κύριο νόημα των Χριστουγέννων εάν δεν είναι προσεκτικοί!  Μπορούμε να σαγηνευτούμε τόσο πολύ από την ιστορία του βρέφους και να γίνουμε συναισθηματικοί ακούγοντας την και πάλι. Βλέπετε, η ιστορία του βρέφους δεν μας ζητάει να κάνουμε κάτι μ’ αυτήν. Δεν απαιτεί καμιά ουσιαστική αλλαγή στον τρόπο που σκεφτόμαστε ή ζούμε.

Το μεγάλο ερώτημα για μας είναι το εξής: «Είναι τα Χριστούγεννα μόνο μια ιστορία για ένα βρέφος, τον μικρό «Χριστούλη» όπως τον αποκαλού

Ένα δεκάχρονο κορίτσι με την οικογένειά της και μερικούς φίλους πήγαν να δουν τις Χριστουγεννιάτικες διακοσμήσεις και φωταγωγήσεις σε διάφορα μέρη στην πόλη που ζούσαν. Σταμάτησαν μπροστά σε μια εκκλησία και βγήκαν από το αυτοκίνητο για να δουν από κοντά μια όμορφη φάτνη που είχαν τοποθετήσει εκεί. «Δεν είναι υπέροχη;» είπε η γιαγιά του μικρού κοριτσιού . «Κοίτα όλα τα ζώα, τη Μαριάμ, τον Ιωσήφ και τον Ιησού βρέφος». «Ναι, γιαγιά», απάντησε η εγγονή. «Είναι πραγματικά πολύ όμορφη η φάτνη. Αλλά υπάρχει μόνο ένα πράγμα που με στεναχωρεί. Δεν πρόκειται ποτέ να μεγαλώσει το βρέφος Ιησούς;… Έχει το ίδιο μέγεθος όπως και πέρσι.»

Φίλοι μου, τα Χριστούγεννα δεν είναι απλά μια ιστορία για ένα βρέφος. Είναι κάτι πολύ περισσότερο. Είναι η ιστορία του βρέφους που γεννήθηκε στον κόσμο μας, σε ένα «εχθρικό έδαφος», με ένα υπερφυσικό τρόπο (παρθένος γέννησις), το οποίο μεγάλωσε και έγινε το Πρόσωπο που μπορεί να λυτρώσει εμάς τους ανθρώπους από την αμαρτία μας και έτσι να γίνει η απάντηση στο πρόβλημα μας (ο αποχωρισμός μας από τον Θεό).

Η εξής ιστορία ίσως μας βοηθήσει να καταλάβουμε λίγο καλύτερα τι αυτό το Πρόσωπο έκανε για να μας επανασυνδέσει με τον Θεό και να μας σώσει από τις συνέπειες των αμαρτιών μας.

Η μάχη ήταν λυσσαλέα τις μέρες πριν από κάποια Χριστούγεννα στη διάρκεια του 1^ου Παγκοσμίου Πολέμου. Ένας Γερμανός στρατιώτης ξεπρόβαλε από το χαράκωμά του και προσπάθησε να κινηθεί προς τα εμπρός, αλλά κτυπήθηκε από μια σφαίρα και τραυματίσθηκε σοβαρά. Καθώς προσπαθούσε να συρθεί πίσω στο χαράκωμά του, πιάστηκε σε ένα αγκαθωτό συρματόπλεγμα. Όταν οι κραυγές του μετατράπηκαν σε βογκητά, ένας Γάλλος στρατιώτης βγήκε από το δικό του χαράκωμα και προχώρησε με προφυλάξεις προς τον τραυματισμένο στρατιώτη του εχθρού.

Όταν οι επικεφαλής των δύο αντιμαχόμενων στρατευμάτων είδαν τι συνέβηκε, έδωσαν εντολή στις δυνάμεις τους για παύση του πυρός. Στη μυστηριώδη σιωπή εκείνων των στιγμών, ο Γάλλος στρατιώτης περιποιήθηκε τα τραύματα του Γερμανού στρατιώτη, τον απελευθέρωσε από το συρματόπλεγμα, και ύστερα τον μετέφερε στα χέρια των Γερμανών συμπολεμιστών του. Τα όπλα εξακολουθούσαν να σιγούν μέχρις ότου αυτός επέστρεψε στο χαράκωμά του.

Αυτή η ιστορία εμπνέει και συγκινεί. Αλλά η ιστορία των Χριστουγέννων είναι ακόμη πιο καταπληκτική. Ο Ιησούς εξ αιτίας της αγάπης του Θεού εισήλθε σε «εχθρικό έδαφος» για να απελευθερώσει εμάς από τον πνευματικό θάνατο (παντοτινός χωρισμός από τον Θεό). Παρόλο που σε μας άξιζε ο θάνατος εξ αιτίας των αμαρτιών μας, Αυτός ανιδιοτελώς δέχτηκε την ταπείνωση, τον πόνο και τον σταυρικό θάνατο για να πληρώσει την ποινή για τη δική μας αμαρτία. Ο απ. Παύλος έγραψε, « Έτι γαρ Χριστός όντων ημών ασθενών κατά καιρόν υπέρ ασεβών απέθανε» ( Προς Ρωμαίους 5: 6 ).

Στη διάρκεια αυτής της τόσο πολυάσχολης περιόδου φίλοι μου, ας ξοδέψουμε λίγο χρόνο να θυμηθούμε με δέος και θαυμασμό τι ο Χριστός έκανε για μας. Γεννήθηκε στον κόσμο μας και θυσίασε τη ζωή του για να μπορέσουμε εμείς, πιστεύοντας και αποδεχόμενοι αυτό που Αυτός έκανε για μας, να σωθούμε από τον αιώνιο θάνατο. Μια τέτοια αγάπη ζητάει από μας τη ζωή μας, την καρδιά μας, την αφοσίωσή  μας, τα πάντα.

Αυτά τα Χριστούγεννα, λοιπόν, ας πάρουμε τη θέση μας μεταξύ των σοφών και των βοσκών της ιστορίας του Ευαγγελίου και ας δοξολογήσουμε τον Ιησού – τον Θεό που έγινε άνθρωπος για μας «και δια την ημετέραν σωτηρίαν.» Και δοξολογώντας Τον ας παραδώσουμε τη ζωή μας στα χέρια Του. Αυτός είναι η απάντηση στο πρόβλημά μας.

Καλά Χριστούγεννα και

Ευλογημένος ο Καινούργιος Χρόνος

Αιδέσιμος Ιωάννης Υφαντίδης

Από το Γυμνάσιο και Λύκειο Κορινού

Στο πλαίσιο της υλοποίησης δράσεων εθελοντισμού και φιλανθρωπίας ο Γυμνάσιο και το Λύκειο Κορινού, συγκέντρωσαν τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης, προκειμένου να καλύψουν βασικές ανάγκες παιδιών και των οικογενειών τους, που κατοικούν στην περιοχή μας και ζουν στο όριο της φτώχειας.

Μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί επιδεικνύοντας ενόψει της γιορτής των Χριστουγέννων πνεύμα αλληλεγγύης και διάθεση προσφοράς στους συνανθρώπους μας συγκέντρωσαν σημαντικές ποσότητες από τρόφιμα, είδη βρεφικής φροντίδας, υγιεινής, προσωπικής φροντίδας, ρούχα, παπούτσια καθώς και είδη οικιακής χρήσης. Με ιδιαίτερη επιμέλεια των μαθητών και των καθηγητών τους  έγινε η συσκευασία των ειδών που συγκεντρώθηκαν και η προώθησή τους στο κοινωνικό παντοπωλείο της Ενορίας του Αγίου Παντελεήμονος Κορινού, προκειμένου να διανεμηθούν στις οικογένειες που χρειάζονται ενίσχυση.

Οι διευθυντές, οι σύλλογοι διδασκόντων και οι μαθητικές κοινότητες του Γυμνασίου και του Γενικού Λυκείου Κορινού με ανακοίνωσή τους, ευχαριστήσουν δημόσια όσους βοήθησαν στο να πραγματοποιηθεί η φιλανθρωπική αυτή δράση και ιδιαίτερα:

-Τον εφημέριο της Ενορίας Αγίου Παντελεήμονος Κορινού, Πατέρα Χρήστο Σεϊταρίδη για τη στήριξη που παρείχε στο να υλοποιηθεί η φιλανθρωπική δράση των σχολικών μονάδων του συγκροτήματός μας.

-Την Πρόεδρο της Δημοτικής Κοινότητας Κορινού κ. Φωτεινή Καρασερίδου για τη διάθεση αυτοκινήτου του δήμου, προκειμένου να μεταφερθούν τα προϊόντα που συγκεντρώθηκαν στο κοινωνικό παντοπωλείο του Αγίου Παντελεήμονα.

-Το υποκατάστημα Κορινού του S/M Μασούτης για τη διάθεση υλικών συσκευασίας.

-Τους γονείς και κηδεμόνες των μαθητών των δύο σχολείων που ανταποκρίθηκαν άμεσα στο κάλεσμά μας και συνέβαλαν στη συγκέντρωση μεγάλης ποσότητας προϊόντων.

«Θεωρούμε ότι η ζοφερή οικονομική πραγματικότητα που βιώνει η χώρα μας και η περιθωριοποίηση χιλιάδων συμπολιτών μας που βρίσκονται στα όρια της φτώχειας επιβάλλει την κινητοποίηση όλων μας έτσι, ώστε ενωμένοι και με κοινωνική συνοχή να ξεπεράσουμε τη δυσμενή συγκυρία.  Πρωτοβουλίες όπως αυτή της μικρής εκπαιδευτικής μας κοινότητας, είναι βέβαιο ότι θα επιτρέψουν να ξανανθίσει το χαμόγελο της ελπίδας στα χείλη όλων των παιδιών και των οικογενειών τους που χρειάζονται τη βοήθειά μας», αναφέρουν μαθητές, εκπαιδευτικοί των δύο σχολείων που συνεργάστηκαν, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα αλληλεγγύης