Εκστρατεία ενημέρωσης της Αστυνομίας στην Κεντρική Μακεδονία

Η εμπειρία δείχνει, ότι την περίοδο των εορτών αυξάνεται ο κίνδυνος κλοπών, με θύματα κυρίως ηλικιωμένους, αλλά και οι απάτες μέσω διαδικτύου. Στο πλαίσιο αυτό η Γενική Περιφερειακή Αστυνομική Διεύθυνση Κεντρικής Μακεδονίας διοργάνωσε εκστρατεία ενημέρωσης, μοιράζοντας φυλλάδια σε ναούς και πολυσύχναστα σημεία.

Ενόψει των γιορτών των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς και των Θεοφανείων, από αστυνομικούς των Υπηρεσιών της Γενικής Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Κεντρικής Μακεδονίας, πραγματοποιήθηκαν δράσεις με στόχο την ενημέρωση των πολιτών σε θέματα ασφάλειας, στο πλαίσιο ευρύτερου σχεδιασμού για την προστασία του κοινωνικού συνόλου και την εορταστική περίοδο.

Στις ενημερωτικές δράσεις που έγιναν το διάστημα από 9 έως 13 Δεκεμβρίου 2017, συμμετείχε αστυνομικό προσωπικό από τις Διευθύνσεις Αστυνομίας Ημαθίας, Κιλκίς, Πέλλας, Πιερίας, Σερρών και Χαλκιδικής, με τη διανομή ειδικού έντυπου ενημερωτικού υλικού σε διερχόμενους πολίτες, σε ναούς, πολυσύχναστα σημεία και αγορές των πόλεων και περιοχών που αστυνομεύουν.
Οι πολίτες είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν για την πρόληψη των κλοπών, την προφύλαξη της ιδιωτικής τους περιουσίας την περίοδο των εορτών, την αποφυγή εξαπάτησης, καθώς και την ασφαλέστερη πλοήγηση και πραγματοποίηση αγορών στο διαδίκτυο, με παράλληλη διανομή ενημερωτικών φυλλαδίων.
Οι Υπηρεσίες της Γενικής Περιφερειακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Κεντρικής Μακεδονίας, με στόχο την εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών, θα συνεχίσουν την πραγματοποίηση ανάλογων ενημερωτικών δράσεων, παράλληλα με την εντατικοποίηση των μέτρων αστυνόμευσης και την εμφανή αστυνομική παρουσία την περίοδο των εορτών.

Για την συνθήκη της Αωζάνης, πολλά έχουν γραφεί και ειπωθεί, ειδικά το τελευταίο εξάμηνο, με αφορμή την απόπειρα των εξ ανατολής γειτόνων, να φέρουν το θέμα στο κέντρο της επικαιρότητας. Κι επειδή λέγε λέγε κάτι θα μείνει στο τέλος, παρουσιάζουμε σήμερα αυτούσιο το κείμενο της συνθήκης, πρός γνώση και αποφυγή της κατάπωσης ακατέργαστων όσων μας σεβίρονται από τους εκάστοτε επάϊοντες.

Η Συνθήκη της Λωζάνης ήταν συνθήκη ειρήνης που έθεσε τα όρια της σύγχρονης Τουρκίας. Υπογράφηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας στις 24 Ιουλίου 1923.

Κατήργησε την Συνθήκη των Σεβρών που δεν είχε γίνει αποδεκτή από την νέα κυβέρνηση της Τουρκίας που διαδέχθηκε τον Σουλτάνο της Κωνσταντινούπολης. Μετά την εκδίωξη από την Μικρά Ασία του Ελληνικού στρατού από τον Τουρκικό υπό την ηγεσία του Μουσταφά Κεμάλ, εμφανίστηκε η ανάγκη για αναπροσαρμογή της συνθήκης των Σεβρών. Στις 20 Οκτωβρίου 1922 ξεκίνησε το συνέδριο που διακόπηκε μετά από έντονες διαμάχες στις 4 Φεβρουάριου 1923 για να ξαναρχίσει στις 23 Απριλίου. Το τελικό κείμενο υπογράφηκε στις 24 Ιουλίου μετά από 7,5 μήνες διαβουλεύσεων.

Η Τουρκία ανέκτησε την Ανατολική Θράκη, κάποια νησιά του Αιγαίου, συγκεκριμένα την Ίμβρο και την Τένεδο, μια λωρίδα γης κατά μήκος των συνόρων με την Συρία, την περιοχή της Σμύρνης και της Διεθνοποιημένης Ζώνης των Στενών η οποία όμως θα έμενε αποστρατικοποιημένη και αντικείμενο νέας διεθνούς διάσκεψης. Παραχώρησε τα Δωδεκάνησα στην Ιταλία, όπως προέβλεπε και η συνθήκη των Σεβρών, αλλά χωρίς πρόβλεψη για δυνατότητα αυτοδιάθεσης. Ανέκτησε πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα σε όλη της την επικράτεια και απέκτησε δικαιώματα στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε όλη την επικράτειά της εκτός της ζώνης των στενών.

Η Ελλάδα υποχρεώθηκε να πληρώσει σε είδος (ελλείψει χρημάτων) τις πολεμικές επανορθώσεις. Η αποπληρωμή έγινε με επέκταση των τουρκικών εδαφών της Ανατολικής Θράκης πέρα από τα όρια της συμφωνίας. Τα νησιά Ίμβρος και Τένεδος παραχωρήθηκαν στην Τουρκία με τον όρο ότι θα διοικούνταν με ευνοϊκούς όρους για τους Έλληνες. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης έχασε την ιδιότητα του Εθνάρχη και το Πατριαρχείο τέθηκε υπό ειδικό διεθνές νομικό καθεστώς.

Σε αντάλλαγμα, η Τουρκία παραιτήθηκε από όλες τις διεκδικήσεις για τις παλιές περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εκτός των συνόρων της και εγγυήθηκε τα δικαιώματα των μειονοτήτων στην Τουρκία. Με ξεχωριστή συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας αποφασίστηκε η υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών από τις δύο χώρες και η αποστρατικοποίηση κάποιων νησιών του Αιγαίου.

Η ανταλλαγή μειονοτήτων που πραγματοποιήθηκε προκάλεσε μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών.

Μετακινήθηκαν από τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη στην Ελλάδα 1.650.0 Τούρκοι υπήκοοι (άλλοι κάνουν λόγο για περίπου 2.000.000), χριστιανικού θρησκεύματος και από την Ελλάδα στην Τουρκία 670.000 Έλληνες υπήκοοι, μουσουλμανικού θρησκεύματος. Η θρησκεία και όχι η εθνικότητα αποτέλεσε το βασικό κριτήριο για την ανταλλαγή. Σύμφωνα με το άρθρο 2β της συνθήκης χρησιμοποιήθηκε ο όρος Μουσουλμάνοι και όχι Τούρκοι. Αυτό οφείλεται στο ότι κατά την οθωμανική αυτοκρατορία η θρησκεία μετρούσε πολύ περισσότερο από ότι η εθνικότητα και από την άλλη πλευρά η Τουρκία ήθελε όλοι οι μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης να παραμείνουν. Στα Βαλκάνια χρησιμοποιείται ο όρος Τούρκος αρκετές φορές ως συνώνυμο με τον μουσουλμάνο επειδή στο σύστημα των Οθωμανικών μιλέτ (ήταν κύριο στοιχείο στην διοίκηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) όλοι οι μουσουλμάνοι ανήκαν σε μια ενιαία κοινότητα.

Μεταξύ των ανταλλάξιμων περιλαμβάνονταν επίσης οι Έλληνες του Πόντου, αλλά και τουρκόφωνοι Έλληνες, όπως τουρκόφωνοι Πόντιοι και Καραμανλήδες, καθώς και ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι, όπως οι Βαλαάδες της Δυτικής Μακεδονίας. Μαζί με τους Έλληνες, πέρασε στην Ελλάδα και αριθμός Αρμενίων και Συροχαλδαίων. Εξαιρέθηκαν από την ανταλλαγή οι Έλληνες κάτοικοι της νομαρχίας της Κωνσταντινούπολης (οι 125.0 μόνιμοι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης, των Πριγκηπονήσων και των περιχώρων, οι οποίοι ήταν εγκατεστημένοι πριν από τις 30 Οκτωβρίου του 1918) και οι κάτοικοι της Ίμβρου και της Τενέδου (6.000 κάτοικοι), ενώ στην Ελλάδα παρέμειναν 110.0   Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης.

Επιπλέον, βάσει του άρθρου 23, με όλα τα δεινά που η Συνθήκη αυτή συσσώρευσε στον Μικρασιατικό Ελληνισμό, η Τουρκία απεμπόλησε πλήρως τα κυριαρχικά της δικαιώματα επί της Κύπρου.

«Όχι άλλα βάρη στους εργαζόμενους» διεμήνυσε η πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Κατερίνης

Από τη μικρή συμμετοχή στην κινητοποίηση της Πέμπης και από την ακόμα μικρότερη συμμετοχή στην συγκέντρωση που πραγματοποιήθηκε στο Εργατικό Κέντρο Κατερίνης, «σημαδεύτηκε» η απεργιακή κινητοποίηση στην οποία συμμετείχαν και οι εργαζόμενοι της Πιερίας

Παρόλα αυτά δεν έλειψαν οι «υψηλοί τόνοι» και η σκληρή κριτική από την πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Κατερίνης Δέσποινα Κωνσταντίνου, η οποία ξεκαθάρισε οτι το εργατικό κίνημα δεν πρόκειται να δεχθεί άλλα βάρη στις πλάτες των εργαζομένων

Στους λίγους συγκεντρωμένους εκτός από την Πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου, χαιρετισμό απηύθυνε ο Πρόεδρος τού Νομαρχιακού Τμήματος Πιερίας τής ΑΔΕΔΥ, Στάθης Συμεωνίδης.

Η Δέσποινα Κωνσταντίνου άσκησε κριτική σε θέματα που χειρίζεται η «Αριστερή Κυβέρνηση», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, όπως στις νέες μειώσεις συντάξεων που έχει αποφασίσει, στους πλειστηριασμούς σπιτιών, στο ζήτημα της ανεργίας που μειώνεται όχι με ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας αλλά με οκτάμηνα, στην ουσιαστική κατάργηση των απεργιών κ.ά.

«Με πολιτικάντικο τρόπο το 2018 ετοιμάζεται η Κυβέρνηση να σκίσει τα Μνημόνια ευελπιστώντας στη συγκατάβαση των περιβόητων «Θεσμών» για τη λήξη των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής και αποσιωπώντας με τον πιο κυνικό τρόπο τις μόνιμες δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η Χώρα μέχρι το 2060, με τη δική της υπογραφή σε ένα διαρκές μνημόνιο που υποθηκεύει εμάς και τις επόμενες γενιές», ανέφερε μεταξύ άλλων η κ. Κωνσταντίνου.

Παράλληλα κατηγόρησε την κυβέρνηση για υποκρισία στο ζήτημα της κοινωνικής πολιτικής, υπογραμμίζοντας πως πραγματική και ουσιαστική αναδιανομή τού εισοδήματος, γίνεται όταν ξαναμοιράζεις την πίτα δίκαια και όχι όταν ξαναμοιράζεις τη φτώχεια σε περισσότερους φτωχούς. Όχι όταν παίρνεις από τους μη έχοντες και τα δίνεις στους μη κατέχοντες», σημείωσε η χαρακτηριστικά.

Σε άλλο σημείο τής ομιλίας της υπενθύμισε στους κυβερνητικούς βουλευτές Πιερίας ότι νομοθετούν όλα εκείνα που μέχρι πριν από λίγα χρόνια επέκριναν κατά τη διάρκεια απεργιακών συγκεντρώσεων στο Εργατικό Κέντρο Κατερίνης: «Τ’ ακούτε κι εσείς, κυβερνητικοί Βουλευτές, που βραχνιάζατε κάποτε εδώ μαζί μας, μπροστά στο Εργατικό Κέντρο, να φωνάζετε “κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη”; “Η ανάπτυξη θα έρθει μέσα από τους πλειστηριασμούς”, μας λέει ο κ. Τσακαλώτος! Από αυτό το σύνθημα “κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη” φθάσαμε στο νέο σύνθημα “οι πλειστηριασμοί είναι αναπτυξιακοί”! Το είδαμε κι αυτό»!

Η συγκέντρωση ολοκληρώθηκε με την ανάγνωση και έγκριση ψηφίσματος, στο οποίο οι εργαζόμενοι δηλώνουν για μία ακόμη φορά ότι ο αγώνας τους είναι μονόδρομος! «Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, έχουμε μόνον μία επιλογή. Να συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για να μπει οριστικό τέλος στις παλιές και νέες μνημονιακές πολιτικές που κατέστρεψαν κοινωνία και οικονομία. Στέλνουμε για ακόμη μία φορά μήνυμα ξεκάθαρο, ενωτικό και αγωνιστικό», όπως χαρακτηριστικά καταλήγει