Στέλλα Μαντουλίδου
συμβολαιογράφος

 Όταν η πολιτική αποτυγχάνει, δημιουργείται κόλαση στη ζωή των απλών ανθρώπων.

Σε συνθήκες ειρήνης , η κόλαση δημιουργείται κυρίως όταν επιτρέπεται στον κρατικό μηχανισμό, που προορίζεται να υπηρετεί την κοινωνία, να σφετερίζεται την εκτελεστική αλλά και την νομοθετική εξουσία, αφαιρώντας από τους πολίτες ευκαιρίες και μέσα για πολλές και διαφορετικές επιλογές με αποτέλεσμα να μένουν ή μικροί ή εξαρτημένοι από το παυσίπονο του πολιτικού μέσου .
Από την ύπαρξη λειτουργικού κράτους , προκύπτουν πολλά από τα επιτεύγματα των απλών ανθρώπων και το μέγεθος της αποτυχίας του μετριέται με τους τόνους της γραφειοκρατίας που φορτώνει πάνω στις πληγές μιας κοινωνίας που βρίσκεται στην ουρά, στην αδράνεια , στα ματαιωμένα όνειρα , στον διχασμό και την καχυποψία για να επιβιώσει . Γι αυτό και είναι δύσκολο να είσαι συνηθισμένος άνθρωπος στην γραφειοκρατική Ελλάδα , κάτω από ένα σύστημα που φοβίζει ακόμη και αυτούς που εργάζονται γι αυτό , αδύναμους πολλές φορές να λειτουργήσουν ή να υπηρετήσουν αποτελεσματικά μία ταλαιπωρημένη κοινωνία.
Αυτό συμβαίνει γιατί το γραφειοκρατικό σύστημα καταναλώνει χρήσιμο χρόνο , παραλύει την εργασία όπου την βρεί, στέκει κάτω από τις περιστάσεις , πίσω από τις εξελίξεις, δημιουργεί αδιέξοδα ,είναι δυσκίνητο, παραγωγικό στο χάος , στην εγκύκλιο της φωτοτυπίας, στα κατεστραμμένα αρχεία , στην μίζερη νοσηλεία , την τρομοκρατία της ανασφάλειας, στην εξαγορασμένη αυθαιρεσία , ζεί παρασιτικά υπεξαιρώντας τα χρήματα και τις δυνατότητες των συνηθισμένων ανθρώπων να αποφασίζουν για τον εαυτό τους.
Είναι το σύστημα που επιτρέπει να εισβάλλουν στο γραφείο σου ενώ εργάζεσαι , που ζητά την καταγγελία σου για να ελέγξει την αυθαιρεσία, που δυσπιστεί στην αλήθεια , αξιώνει να κατοχυρώνεται με έγγραφα αντί να κατοχυρώνει τους πολίτες ,μειώνει την ορατότητα , εκπαιδεύοντας τους διαχειριστές του στο μισοσκόταδο της κατάληψης κάθε δημόσιου αγαθού.

Είναι δύσκολο να είσαι συνηθισμένος, απλός άνθρωπος ,στην γραφειοκρατική Ελλάδα των γραφικών , γονατιστός στην έφοδο της συλλογικότητας , στα πλεονεκτήματα της αριστεράς, στην ακίνητη περιουσία του βραχνά, στα γηρατειά της ομηρίας, στο κτηματολόγιο της Οδύσσειας , στην περιπέτεια της καθημερινότητας , στην τιμωρία της φορολογίας , στην επιχειρηματικότητα του τρόμου ,στην εργασία της γνωριμίας , στην μετανάστευση της μεταπολίτευσης ,στην υπόσχεση του ψέματος, στην απαλλοτρίωση της αξιοπρέπειας, στον φόβο της βίας ,στην δολοφονία του χαρακτήρα , στοχοποιημένος ή μαυρισμένος στα μπάνια μιας μυστήριας πετρελαιοκηλίδας.
Επανάσταση για μας τους συνηθισμένους ανθρώπους της καθημερινότητας είναι οι διαυγείς εγγυήσεις της φιλελεύθερης δημοκρατίας των δικαιωμάτων μας . Είναι οι ευκαιρίες που αξίζουμε για όσα πληρώνουμε, η αλήθεια που μας τιμάει και χρειαζόμαστε για να πορευτούμε , η ευθύνη που δυναμώνει , η πατρίδα που αγαπάμε ,η πολιτεία που ακούει , η καλή πολιτική του αυτονόητου που μπορεί να μετατρέψει την κόλαση που ζούμε σε παράδεισο.Με σεβασμό , ασφάλεια, προοπτική , παιδεία, δικαιοσύνη , κοινωνία χωρίς εχθρούς και όσους από αυτούς, καταδικασμένους στο λαϊκό δικαστήριο της κάλπης. Είμαστε άξιοι να εργαστούμε, να προσφέρουμε, να χαρούμε, να αναγνωρίσουμε ,να ελπίσουμε ,να συζητήσουμε ,να μορφώσουμε τα παιδιά μας , να καταλάβουμε, να εκτιμήσουμε και να εκτιμηθούμε .Για να συμβούν αυτά, πρέπει να αφήσουμε πίσω από τον καθένα μας τον αποτυχημένο Κύκλωπα που βρυχάται . Είμαστε ο Κανένας και ξεκινάμε για το ταξίδι της σωτηρία μας.

Άρθρο γνώμης

Του Γιώργου Τσερτικίδη
Φοιτητή Πολιτικής Επιστήμης

Τίποτα δεν είναι μονοδιάστατο στην ελληνική ιστορία. Δύσκολα θα εντοπίσει κάποιος ερευνητής στην ιστορία αυτού που ονομάζουμε ελληνικό έθνος κάποια νομοτέλεια ως προς τις επιτυχίες ή τις αποτυχίες, τους θριάμβους ή τις καταστροφές, την ακμή ή την παρακμή.

Έτσι, πέραν της σειράς των όποιων λανθασμένων, ατυχών ή ακόμη και καταστρεπτικών χειρισμών στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, ο ελληνικός λαός έχει ανάμεσα στα άλλα ένα προνόμιο. Αυτό της κληρονομιάς του Έπους του ’40. Μία από τις λαμπρότερες σελίδες της, κατά καιρούς, αιματοβαμμένης σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
Φαντάζει ίσως αντιφατικό το πώς μπορεί να θεωρείται λαμπρό ένα ακόμη αιματοβαμμένο μέρος της ελληνικής ιστορίας όπως αυτό του ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940. Παρά τούτου, η λαμπρότητα και η υπερηφάνεια την οποία κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνας στην καταγωγή ή στην ψυχή, δικαιούται και οφείλει να νιώθει, έγκειται σε ένα συγκεκριμένο στοιχείο.
Απαλλαγμένος από κάθε ρομαντισμό και απολύτως πραγματιστικά, μπορεί κάποιος να εντοπίσει αυτό το ξεχωριστό στοιχείο. Πρόκειται για την έμπρακτη απόδειξη ότι ένας μικρός και θεωρητικά αδύναμος λαός, όπως φαινομενικά ήταν στα τέλη του 1940 ο ελληνικός λαός, μπορεί. Μπορεί να αρνηθεί την υποταγή. Μπορεί να πληγώσει αυτόν που εμφανίζεται ως συγκριτικά «ισχυρότερος». Μπορεί να τον νικήσει και να τον τρέψει σε φυγή.
Αυτό έκαναν στις βουνοκορφές, στα υψώματα, στις πλαγιές και στις χαράδρες της χιονισμένης Πίνδου οι Έλληνες αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και στρατιώτες. Αυτό έκαναν από διαφορετικό μετερίζι οι εθελόντριες όλων των ηλικιών που μετέφεραν στις πλάτες τους όπλα, πυρομαχικά, ρουχισμό και τρόφιμα για το μαχόμενο ελληνικό στρατό.
Τι ακριβώς έκαναν; Μαχόμενοι υπέρ βωμών και εστιών, κυριολεκτικά τσάκισαν και γκρεμοτσάκισαν το Φασισμό.

Άρθρο γνώμης

Του Δημητρίου Δημηνά
Δικηγόρου

Μοίρα σταθερή και αέναη της Πατρίδας μας είναι να γράφει ιστορία. Στη μακροχρόνια πορεία του ιστορικού μας γίγνεσθαι έχουν καταγραφεί αθάνατες σελίδες δόξας και μεγαλείου, αλλά και κάποιες μελανές και αποτρόπαιες, που «δεν θέλουμε πίσω να γυρίσουμε/μήπως τις δούμε και φρίξουμε», για να δανειστούμε λέξεις από «Τα κεριά» του Καβάφη.

Η τελευταία λαμπρή σελίδα της νεώτερης ιστορίας μας γράφθηκε πάνω στα κακοτράχαλα βουνά της Β. Ηπείρου και Αλβανίας εκείνο το παγωμένο φθινόπωρο του 1940. Οι πενιχρά εξοπλισμένοι, αλλά άρρηκτα ενωμένοι, ψυχικά ενδυναμωμένοι ηρωικοί μαχητές μας, εμφορούμενοι από τις ανυπέρβλητες παραδοσιακές αξίες και αρετές, επιβλήθηκαν των σιδηρόφρακτων μεραρχιών του Μουσολίνι και προκάλεσαν με τα κατορθώματά τους τον παγκόσμιο θαυμασμό. Όμως ό,τι κερδήθηκε τότε για τη χώρα μας από τους επαίνους και διθυράμβους των τότε ισχυρών ηγετών [Τσόρτσιλ, Ρούσβελτ, Ντε Γκολ κ.α] χάθηκε και ξεχάστηκε κατά την διανομή μεταξύ τους της λείας του πολέμου.
Ατυχώς αυτή είναι η βάσκανος μοίρα της Ελλάδας. Να επαινείται και να ενθαρρύνεται από τη μια κατά τους υπέρ της ελευθερίας και αμύνης αγώνες και να προδίδεται και να εγκαταλείπεται στη συνέχεια από τους μεγάλους «προστάτες» της.
Σήμερα, 77 ολόκληρα χρόνια μετά τον μεγαλειώδη εκείνο θρίαμβο του Έθνους, βρισκόμαστε πάλι υποτελείς στους Ευρωπαίους «εταίρους» μας, οι οποίοι αφού μας υποδέχθηκαν με τυμπανοκρουσίες στην οικογένεια τους, στη συνέχεια μας καθυπέταξαν με τοκογλυφικά δάνεια, που εγκληματικά κατασπατάλησαν οι ανάξιοι διαχειριστές της εξουσίας, περιορίζοντας την εθνική μας ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια. Τις τύχες της χώρας τις ρυθμίζουν πλέον οι δανειστές με την επιβουλή των επάρατων «μνημονίων», που οδήγησαν σε οικονομική εξαθλίωση και απόγνωση το μεγαλύτερο μέρος των Ελλήνων, σε σημείο που φέρνουν κάποιες φορές στη μνήμη τους εικόνες της φρικτής γερμανικής κατοχής. Την ίδια ώρα πολλοί «πατριώτες» έχουν βγάλει τα χρήματά τους στο εξωτερικό για να σωθούν.
Ζώντας σε ένα τέτοιο βαρύ κλίμα ανασφάλειας, απαξίωσης, απογοήτευσης, εγκατάλειψης και απορίας, και αντιμετωπίζοντας συγχρόνως τις απειλές των αλαζόνων γειτόνων μας, που καραδοκούν να μειώσουν εδαφικά ό,τι έχει απομείνει σε αυτό το καθημαγμένο κρατίδιο, το μόνο που μας απομένει είναι να συσπειρωθούμε, να ομονοήσουμε και να διαφυλάξουμε τις αξίες και αρετές που καλλιέργησαν οι πρόγονοί μας για τη διατήρηση του κύρους και της αξιοπρέπειας μας .

Συνελήφθησαν δύο γυναίκες

Σε περιοχή της Θεσσαλονίκης, συνελήφθησαν από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Κατερίνης, δυο ημεδαπές γυναίκες ηλικίας 41 και 46 ετών.

Όπως προέκυψε από την έρευνα, το μεσημέρι της Τετάρτης οι δύο γυναίκες, αφαίρεσαν από οικία 58χρονης σε περιοχή της Πιερίας, με τη μέθοδο της απασχόλησης, διάφορα χρυσαφικά αξίας 3.000 ευρώ, σύμφωνα με εκτίμηση της παθούσας.
Στην κατοχή τους βρέθηκε και κατασχέθηκε το χρηματικό ποσό των 650 ευρώ, ενώ επίσης κατασχέθηκε και το όχημα που επέβαιναν.

Συλλήψεις για ναρκωτικά
Εν τω μεταξύ τη Δευτέρα, σε περιοχή της Πιερίας, συνελήφθη από αστυνομικούς του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Κατερίνης, 39χρονος ημεδαπός, καθώς σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην οικία του βρέθηκαν και κατασχέθηκαν 7 αυτοσχέδιες συσκευασίες, με συνολική ποσότητα κάνναβης βάρους 232,4 γραμμαρίων.
Την Τετάρτη, συνελήφθη στην Κατερίνη, από αστυνομικούς του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Κατερίνης, ένας 56χρονος ημεδαπός, καθώς διαπιστώθηκε να αποκρύπτει σε αγρόκτημα του ποσότητα κάνναβης βάρους 7 γραμμαρίων, ενώ σε έρευνα που έγινε στο σπίτι του βρέθηκαν και κατασχέθηκαν ποσότητα κάνναβης αναμεμιγμένη με καπνό βάρους 12 γραμμαρίων, ένα πιστόλι κρότου-λάμψης, 25 φυσίγγια λάμψης και 5 φυσίγγια κρότου.
Τέλος, το μεσημέρι της Τρίτης και πάλι στην Κατερίνη, συνελήφθη από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Κατερίνης, 49χρονος ημεδαπός, καθώς σε βάρος του εκκρεμούσε καταδικαστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με την οποία του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 6 ετών, για παράβαση της νομοθεσίας περί ναρκωτικών.