Με γκρέμισμα ξεκινάει η «αξιοποίηση» δημοτικής περιουσίας και στην Παραλία Κατερίνης, αφού το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε να κατεδαφίσει σειρά πρώην (γνωστών) καλοκαιρινών μαγαζιών που έμειναν ανοίκιαστα στην περιοχή...
Αναμένουμε τις αντιδράσεις φορέων, συλλόγων, κινημάτων, συλλογικοτήτων και κατοίκων για το ενδεχόμενο τα συγκεκριμένα κτίρια να αποτελούν αρχιτεκτονική κληρονομιά της πόλης...
Για την ιστορία να πούμε οτι τα παραλιακά μαγαζιά που θα ισοπεδωθούν είναι ο πρώην «Φάρος», το “Wet” και το «Αβάνα»...
Πέρα από την πλάκα, μπορεί τα συγκεκριμένα κτίρια να μην αποτελουν αρχιτεκτονική κληρονομιά, αλλά υπήρξαν πεδίο δόξης λαμπρό για κάθε είδους «εργάτη του έρωτα και καλοκαιρινό καμάκι» που μοναδικό στόχο είχαν την ενίσχυση του τουρισμού, αλλά και την γνωριμία των αθώων επισκεπτριών από τα Βαλκάνια με την ελληνική φιλοξενία!

Εναρκτήρια συνάντηση της πολιτιστικής διαδρομής της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας «Στα βήματα του Αποστόλου Παύλου» πραγματοποιήθηκε σήμερα, στο χώρο του «Παύλειου Πολιτιστικού Κέντρου», παρουσία του Αντιπεριφερειάρχη της Π.Ε. Ημαθίας Κώστα Καλαϊτζίδη και του Αντιπεριφερειάρχη Τουρισμού και Πολιτισμού Αλέξανδρου Θάνου. Οι ευρωπαίοι εταίροι που συμμετείχαν στο πρόγραμμα θα ξεναγηθούν στο Βήμα του Αποστόλου Παύλου στη Βέροια και, στη συνέχεια, στις Αιγές.
Εξαιρετική η πρωτοβουλία της Π.Ε. Ημαθίας, αρκεί να έχουν υπόψη οτι ο Απόστολος Παύλος δεν έφτασε στη Βέροια με ελικόπτερο ή με ιδιωτικό τζετ, αλλά με καραβάκι... Εκτός κι αν πέρα από τα «βήματα», υπάρχει πρόγραμμα και για τα... «πλεύσιμα του Αποστόλου Παύλου»

Ο Γιώργος Κοκαβίδης από ότι έμαθα, εκλέχθηκε πρόεδρος του ΣΦΚ Πιερικός...
Θυμίζουμε, οτι μέχρι πρότινως η έδρα του ποδοσφαιρικού Πιερικού (και των τμημάτων υποδομής) ήταν το Α’ ΔΑΚ Κατερίνης (ή πιο γνωστό ως γήπεδο Πιερικού)...
Για την επόμενη χρονιά, δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά πως θα παραμείνει ο ποδοσφαιρικός Πιερικός στο ίδιο γήπεδο. Παρόλα αυτά ελπίζω και εύχομαι οτι δεν θα ζήσουμε (νέες) στιγμές «Διόσκουρων»

Άρθρο γνώμης

Του Δημητρίου Δημηνά
Δικηγόρου

Με τον όρο «χάσμα των γενεών» εννοούμε την απόσταση που χαρακτηρίζει τις δύο γενεές κάθε εποχής, τους μικρότερους και μεγαλύτερους στην ηλικία, ως προς τις αντιλήψεις για την ζωή, τον τρόπο σκέψεως, τις πεποιθήσεις, τις ιδέες, και την εν γένει κοσμοθεωρία κάθε γενεάς.

Συνήθως παρατηρείται ένα αδιέξοδο και ένα κενό επικοινωνίας και ανταλλαγής απόψεων μεταξύ νέων και ωρίμων, που πολλές φορές φθάνει σε σημείο καχυποψίας και αντιπαλότητας, που αναιρεί κάθε προσπάθεια προσέγγισης και κατανόησης των μεν από τους δε.
Στα βασικότερα αίτια του χάσματος συγκαταλέγονται η διαφορά ηλικίας, η ψυχοσύνθεση, οι ασχολίες, τα ενδιαφέροντα και η γρηγορότερη ωρίμανση των σημερινών νέων, η ραγδαίως εξελισσόμενη και μεταλλασσόμενη εποχή μας, τα υπερσύγχρονα μέσα επικοινωνίας και ανταλλαγής απόψεων, η αμφισβήτηση και απαξίωση των παραδοσιακών πνευματικών και ηθικών αξιών και προτύπων εκ μέρους των νέων, η αναχρονιστική παιδεία και η ανταγωνιστική δομή της σύγχρονης κοινωνίας.
Το χάσμα μεταξύ των γενών υπήρχε ανέκαθεν, εμφανιζόμενο άλλοτε με ηπιότερη και άλλοτε εντονότερη μορφή. Όμως στις μέρες μας διευρύνεται εντονότερα σε σημείο, που να θεωρείται πλέον αγεφύρωτο. Στην κατάσταση αυτή συνέβαλε η επελθούσα απρόσμενη οικονομική κρίση, η εκτεταμένη ανεργία των νέων, η μεγαλύτερη μόρφωση και καλύτερη ενημέρωσή τους, δια του ευχερούς χειρισμού εκ μέρους τους των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και η αδυναμία της πλειονότητας των μεγαλυτέρων να τους προσεγγίσουν και να επικοινωνήσουν μαζί τους.
Οι νέοι επιρρίπτουν την ευθύνη του διευρυνόμενου χάσματος στους μεγαλύτερους, κατηγορώντας τους ως υπαίτιους για την επελθούσα οικονομική και πνευματική κρίση, τα αδιέξοδα και το αβέβαιο μέλλον που τους παραδίδουν, για έλλειψη κατανόησης και επικοινωνίας, υποκρισία, ανειλικρίνεια, χρησιμοθηρία, συντηρητισμό, αναξιοκρατία και αδιαφορία για τα προβλήματα που τους απασχολούν. Οι μεγάλοι, από την άλλη, αιτιώνται τους νέους για έλλειψη σεβασμού, αδιαλλαξία, αντιδραστικότητα, ανευθυνότητα, αμοραλισμό, επιπολαιότητα, αφασία, ασυδοσία, αγλωσσία και άκριτη αμφισβήτηση των πάντων.
Το χάσμα και οι συγκρούσεις επιφέρουν πικρία, στεναχώρια, άγχος και απογοήτευση στις εκατέρωθεν γενεές, με απώτερη συνέπεια κάποιοι νέοι να εγκαταλείπουν την οικογενειακή εστία, να ρέπουν στην εγκληματικότητα ή τα ναρκωτικά, να εντάσσονται σε ομάδες αναρχικών και να δημιουργούν τεράστια προβλήματα στην οικογένεια και την κοινωνία.
Στις δυσμενείς συνθήκες υπό τις οποίες διαβιώνουν οι Έλληνες σήμερα επιβάλλεται ο επαναπροσδιορισμός των σχέσεων και η γεφύρωση του διευρυμένου χάσματος των δύο γενεών προς καλύτερη αντιμετώπιση των πολύπλοκων προβλημάτων που προκαλεί σε όλους η γενικότερη κρίση. Οι μεγαλύτεροι οφείλουν να μετριάσουν την ακαμψία και τον στείρο εγωισμό τους και να προσεγγίσουν με άδολη αγάπη και κατανόηση τους νέους, τείνοντας χείρα ειλικρινούς φιλίας και συμπαράστασης, προς υποβοήθησή τους στο ξεπέρασμα των κρίσιμων και ζωτικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν. Οι νεότεροι, από την άλλη πλευρά, πρέπει να επιδείξουν ανεκτικότητα, σεβασμό και κατανόηση στην διαφορετικότητα του τρόπου σκέπτεστε των μεγαλυτέρων με καλόπιστη διάθεση συνδιαλλαγής και ενσυναίσθηση.
Ο συγκερασμός της εμπειρίας, της σύνεσης και του αγωνιστικού παραδείγματος των ωριμοτέρων, με τον ενθουσιασμό, την ζωτικότητα, τις «φρέσκες» ιδέες και την οξύνοια των νεοτέρων, θα συμβάλλει αποφασιστικά στην ελαχιστοποίηση των διαφορών που τους χωρίζουν και στην από κοινού δυναμική αντιμετώπιση των όποιων δυσχερειών του παρόντος προς το συμφέρον και το καλό όλων.

Σήμερα το τελευταίο αντίο στο Βόλο

Επιθυμία της οικογένειας, αντί στεφάνων να κατατεθούν χρήματα στον Σύλλογο Φλόγα για παιδιά με καρκίνο και στον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων Παιδιών με Ειδικές Ανάγκες Πτολεμαϊδας

Ο Σάββας Μεντεκίδης γεννήθηκε στην Σπηλιά Κοζάνης. Τελειώνοντας το Εξατάξιο Γυμνάσιο εντάχθηκε μέσω της Σ.Τ.Υ.Α. στην Πολεμική Αεροπορία, ενώ το 1971 μετά από σειρά μεταθέσεων ήρθε στο Βόλο. Από τα τέλη της δεκαετίας το ’70 ασχολήθηκε με καταστήματα διασκέδασης-καφέ (DISCO MIRTALI, BORA-BORA, TRAFFIC) στο Βόλο, μένοντας στην κορυφή στο χώρο για 15 χρόνια, με στυλοβάτη τη γυναίκα του Νίτσα.
Θέλοντας να κάνει κάτι στη γενέτειρα του, το 1993 εγκαταλείπει σταδιακά το χώρο της διασκέδασης κι επενδύει στον ανερχόμενο χώρο της εμφιάλωσης νερού. Σήμερα η εταιρία που ίδρυσε και της οποίας ήταν μέχρι πρόσφατα ενεργό μέλος, είναι στα χέρια της επόμενης γενιάς και μέσα στις 5 κορυφαίες στην Ελλάδα στο χώρο της.
Η κηδεία του θα γίνει Τετάρτη 17:00 στον Ιερό Ναό Αγ. Νικολάου Βόλου.
Αντί στεφάνων η οικογένεια επιθυμεί τα χρήματα να δοθούν στον Σύλλογο Φλόγα για παιδιά με καρκίνο (αρ. λογ/σμού ΑLPHABANK GR8001401120112002002011686), και στον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων Παιδιών Με Ειδικές Ανάγκες Πτολεμαΐδας (αρ. λογ/σμού ΠΕΙΡΑΙΩΣ GR0301722510005251064151895) των οποίων υπήρξε διαχρονικός υποστηρικτής.
Εκπρόσωποι των δύο συλλόγων θα βρίσκονται από νωρίς στον Ναό.

Συναυλία του Μουσικού Σχολείου Κατερίνης με κεντρικό θέμα την ξενιτιά

Το Μουσικό Σχολείο Κατερίνης θα πραγματοποιήσει μουσική εκδήλωση με το σύνολο παραδοσιακής μουσικής (ορχήστρα και χορωδία) την Τετάρτη 21 Ιουνίου στις 9 το βράδυ στο ανοικτό θέατρο του δημοτικού πάρκου της πόλης μας.

Το κεντρικό θέμα της εκδήλωσης θα είναι η ξενιτιά, όπως την βίωσε και την μετέτρεψε σε τραγούδι ο λαός μας σε διάφορες περιοχές. «Ώρα καλή, πουλάκι μου...» «Ξενιτεμένο μου πουλί, η ξενιτιά σε χαίρεται...» «Ξένος ήμουν κι ήρθα τώρα, ήρθα στη δική σας χώρα...» «Την πατρίδα μ’ έχασα...»
Υπεύθυνοι καθηγητές της εκδήλωσης είναι:
Ορχήστρα παραδοσιακής μουσικής: Νίκος Ξάφης
Χορωδία παραδοσιακής μουσικής: Αντώνης Θανουρής
Η εκδήλωση είναι ενταγμένη στην Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής.
Είσοδος ελεύθερη