Συναυλία Θανάση Βασιλόπουλου την Κυριακή, στο Αρχαίο Θέατρο Δίου

Η ισχύς εν τη ενώσει! Εκεί που ο αθλητισμός συναντά τον πολιτισμό. Στο σημείο στο οποίο τέμνει το ποδόσφαιρο την τέχνη και την κοινωνία. Με κοινό σκοπό την προσφορά στον συνάνθρωπο. Για τους λόγους αυτούς ο Αθλητικός Σύλλογος Δίας του Δίου σε μια συνδιοργάνωση με το 47ο Φεστιβάλ Ολύμπου παρουσιάζουν τη συναυλία του Θανάση Βασιλόπουλου με τίτλο «Τα Τραγούδια της ψυχής μου».

Ο πρόεδρος του Αθλητικού Συλλόγου Δίας του Δίου Στέφανος Συρανίδης ανέφερε πως προέβησαν σε αυτή τη συνδιοργάνωση αναγνωρίζοντας τον ρόλο που διαδραματίζει ο Οργανισμός Φεστιβάλ Ολύμπου στα κοινωνικά και πολιτιστικά δρώμενα της περιοχής και την προσφορά του. Σκοπός της συγκεκριμένης συναυλίας πέραν της διασκέδασης είναι και η συγκέντρωση χρημάτων για την ενίσχυση των τμημάτων του ποδοσφαιρικού συλλόγου, των ακαδημιών καθώς και την ολοκλήρωση των γηπέδων της περιοχής προς όφελος όλων.

Η επιλογή του Θανάση Βασιλόπουλου έγινε διότι ο δεξιοτέχνης του κλαρίνου είναι ένας από τους ιδιαίτερα αγαπητούς καλλιτέχνες της περιοχής. Η συναυλία της Κυριακής 22ας Ιουλίου στο Αρχαίο Θέατρο του Δίου που θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του 47ου Φεστιβάλ Ολύμπου φέρει τον τίτλο «Τα τραγούδια της ψυχής μου». Πρόκειται για τα αγαπημένα του μουσικού ο οποίος ασχολείται από μικρός με την παράδοση και τα πανηγύρια. Την Κυριακή θα ακουστούν γνωστά λαϊκά, δημοτικά τραγούδια καθώς και συνθέσεις του ίδιου του μουσικού.  

Ο Θανάσης Βασιλόπουλος γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1972. Ασχολείται με τη μουσική από τα τέσσερά του χρόνια. Στα πέντε άρχισε να μαθαίνει κλαρίνο. Δάσκαλός του ο πατέρας του Γιώργος Βασιλόπουλος και ο θείος του, πολύ γνωστός κλαρινίστας στην Ελλάδα, Γιάννης Βασιλόπουλος. Στα εννιά άρχισε να παίζει συνοδεύοντας τον πατέρα του, αλλά και τους μεγάλους δημοτικούς μουσικούς και τραγουδιστές, όπως τον Τάκη Καρναβά, Γιώργο Κόρο, Κώστα Σκαφίδα και άλλους πολλούς, στα παραδοσιακά πανηγύρια. Το 1987 έκανε τα πρώτα του βήματα στην Ελληνική δισκογραφία. Έχει ηχογραφήσει προσωπικούς δίσκους. Έχει παίξει σε συναυλία της Björk, έχει κάνει δίσκο με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, το «Atractos», και συντροφεύει τους μεγαλύτερους ‘Ελληνες τραγουδιστές στις πίστες.

Χαρακτηρίζει τον εαυτό του «εραστή  της μουσικής».  Έχει πει: «Είμαι σίγουρος, ειδικά όταν γυρνάμε στις ρίζες μας, ότι η μουσική μπορεί ν’ αλλάξει τον κόσμο, να αλλάξει τους ανθρώπους – φτάνει να μην χάσουμε την καλοσύνη, τη γλυκύτητα, την αγάπη μας».  Ως  μουσικός, βρίσκεται σε συνεχή αναζήτηση. Του αρέσει να «πειραματίζεται» και να «παντρεύει» το ελληνικό στοιχείο με ηχοχρώματα της Ανατολής αλλά και της Δύσης, προσπαθώντας στο τέλος να αφήνει τη δική του ταυτότητα στο παίξιμό του. Όσο για το κλαρίνο, ο Θανάσης Βασιλόπουλος θεωρεί πως το όργανο του έδωσε τα πάντα! Έγινε ο  τρόπος έκφρασής του, της χαράς ή της λύπης του. Το κλαρίνο είναι πάρα πολύ ζεστό όργανο! Η φωνή του είναι κοντά στην ανθρώπινη φωνή… άλλοτε γαλήνια και άλλοτε έντονη. Βγάζει τα συναισθήματα της ψυχής…

Η συναυλία θα ξεκινήσει στις 9:30 το βράδυ της Κυριακής

Γενική είσοδος: 14 ευρώ Προπώληση: 12 ευρώ

Άρθρο γνώμης Του Δημητρίου Δημηνά Δικηγόρου

Η πρόσφατη οικογενειακή τραγωδία στην Ηλιούπολη με την αυτοκτονία του 14χρονου μαθητή έφερε για μια ακόμη φορά στην επικαιρότητα το σοβαρό πρόβλημα της αυτοχειρίας ανήλικων παιδιών, που τα τελευταία χρόνια πήρε ανησυχητικές διαστάσεις.

Προφανώς η ενδοσχολική βία και ο εκφοβισμός [bullying] ήταν η βασική αιτία που εξώθησαν τον ατυχή έφηβο να θέσει τέρμα στη ζωή του, όπως τουλάχιστον προκύπτει από τα στοιχεία που περιήλθαν στις αρμόδιες αρχές μέχρι σήμερα. Η πράξη όμως της αυτοκτονίας, που απαιτεί παράτολμο θάρρος και αποφασιστικότητα, δεν ήταν αποτέλεσμα της στιγμής, αλλά προϊόν μακράς διεργασίας, όπως τεκμαίρεται και από το ημερολόγιο που άφησε ο ατυχής νέος.

Απορίας άξιο πάντως είναι το πώς οι καθηγητές και ιδιαίτερα οι γονείς δεν αντιλήφτηκαν εγκαίρως την άσχημη ψυχολογική κατάσταση την οποία βίωνε ο μαθητής, ώστε να επικοινωνήσουν μαζί του και να φροντίσουν να λυθούν οι συγκρούσεις και τα προβλήματα που αντιμετώπιζε με τους συμμαθητές του, ώστε να αποτραπεί το αποτρόπαιο γεγονός.

Στα 35 χρόνια της παράλληλης άσκησης του λειτουργήματος του Επιμελητού Ανηλίκων, αντιμετώπισα  τέσσερες αυτοκτονίες ανηλίκων αγοριών και τρείς απόπειρες αυτοκτονίας κοριτσιών. Οι δύο, μαθητές, εκ των οποίων ο ένας αριστούχος, αυτοκτόνησαν μετά την αποτυχία τους στις Πανελλαδικές εξετάσεις, ο τρίτος δεν άντεξε τον χωρισμό των γονιών και τον αλκοολικό πατέρα του, που τον εξέθετε στην κοινωνία και ο άλλος είχε μπλέξει με τα ναρκωτικά, οπότε σε κάποια φάση στέρησης αποφάσισε να θέσει τέρμα στη ζωή του. Τα κορίτσια έκαναν απόπειρα με χάπια και κόψιμο φλεβών από ερωτική απογοήτευση και αυταρχική συμπεριφορά των γονιών τους.

Όπως προκύπτει από τα προαναφερόμενα τα αίτια που μπορούν να οδηγήσουν έναν ανήλικο σε αυτοχειρία εκτός από τον εκφοβισμό [Bullying], είναι το δυσλειτουργικό και διαταραγμένο οικογενειακό περιβάλλον που δημιουργεί δυσφορία και απομάκρυνση των παιδιών από το σπίτι, το συναισθηματικό κενό που βιώνουν  πολλοί νέοι από την έλλειψη επικοινωνίας και διαλόγου με τους γονείς, καθώς και η απογοήτευσή τους από αποτυχίες στην επίτευξη των στόχων που είχαν θέσει για το μέλλον τους. Από την άλλη η απουσία καλλιέργειας ανασταλτικών βασισμένων σε ηθικές και πνευματικές αξίες σε αντιπαράθεση με τον καταιγισμό απαξιών, βίας και μεθόδων τερματισμού της ζωής που εισπράττουν από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η έλλειψη ανθρωπιστικής παιδείας από το σύγχρονο τεχνοκρατικό σχολείο και γενικότερα η περιρρέουσα ατμόσφαιρα της ανομίας, του εγκλήματος, της φτώχειας και της ανεργίας αποτελούν πρόσθετούς παράγοντες που συμβάλλουν στο να ωθήσουν απροετοίμαστους ψυχολογικά έφηβους να θέσουν τέρμα στη ζωή τους.

Για την αντιμετώπιση του τραγικού φαινομένου της πρώιμης απώλειας των νεαρών τους έθνους βλαστών σε μια χώρα που φθίνει δημογραφικά τον λόγο έχουν οι ευαισθητοποιημένοι εκπαιδευτικοί, οι ευσυνείδητοι και  άγρυπνοι γονείς και η Εκκλησία, η οποία εκτός από το φιλανθρωπικό πρέπει να δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στο ποιμαντικό και αγιαστικό της έργο.

Όσο και αν δεν θέλουν κάποιοι να το παραδεχθούν διανύουμε την εποχή (αυτή συνήθως ορίζεται ως το χρονικό διάστημα έως τις εκλογές) των «πιασάρικων έργων».
Και συνειδητά επιλέγω το «πιασάρικα» και όχι το «έργα βιτρίνας», καθότι δεν υπάρχει έργο που να γίνεται σε μια περιοχή και να μην το έχει ανάγκη ο τόπος. Άλλο θέμα η αξιολόγηση, άλλο θέμα το ίδιο το έργο.
Και νομίζω (για να μιλήσω για την περίπτωση της Κατερίνης) ότι έχει ανάγκη από (αν θέλετε) «πιασάρικα έργα» όπως αυτό που έγινε στην πλατεία Δημαρχείου. Μια πλατεία, που άλλαξε στην κυριολεξία όψη και ενδεχομένως και... θερμοκρασία....

Αρκετά ικανοποιητική (έως πολύ ικανοποιητική) η κίνηση (τουλάχιστον σε πλήθος) στην Παραλία Κατερίνης.
Το βράδυ της Τετάρτης μερικές χιλιάδες κόσμου (και δεν είναι υπερβολή το χιλιάδες) είχαν «πνίξει» το κέντρο της περιοχής, (εκεί στην «επικίνδυνη» προβλήτα) με την παρουσία τους.
Δυστυχώς, «πνιγμένη» η περιοχή και από σκουπίδια με τους λιγοστούς κάδους (τέσσερις όλοι κι όλοι και αυτοί 4, 5 λίτρων) να ξεχειλίζουν ασχήμια.
Έναν κάδο ρε παιδιά! Ρώτησα φίλο καταστηματάρχη της περιοχής για να εισπράξω την απίστευτη απάντηση (που και ο ίδιος εισέπραξε από την αρμόδια υπηρεσία): «Δεν τοποθετούν κάδους, διότι τους κλέβουν, έτσι μας είπαν!»
Εντάξει, μπορώ να δεχτώ ότι το χειμώνα κάποιοι ενδεχομένως να τους κλέβουν, αλλά αν είναι έτσι ας τους τοποθετούν (στην πιο επισκέψιμη περιοχή της Πιερίας!) τον Μάιο και να τους μαζεύουν τον Οκτώβριο!
Είναι «ξεφτιλίκι» ο επισκέπτης να μπαίνει σε μαγαζί, όχι για να ψωνίσει, αλλά για να πετάξει τα σκουπίδια του... και αυτό το είδα με τα μάτια μου!

Την Κατερίνη θα επισκεφθεί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος (αν στο μεταξύ δεν κάτσει κάποιος ανασχηματισμός στο μεσοδιάστημα) Δημήτρης Τζανακόπουλος. Ανεπισήμως όπως έχω πληροφορηθεί, θα μιλήσει σε συγκέντρωση στο Επιμελητήριο με το επίκαιρο θέμα «Η Ελλάδα μετά τα μνημόνια...»
Δεν ξέρω αν έχει προφητικές ικανότητες ο υπουργός, καθότι λιγάκι δύσκολο να γνωρίζει κάποιος από σήμερα, πώς θα είναι η Ελλάδα το... 2160!

Με επιστολή του, προς Γραμματέα Οργανωτικού της Νέας Δημοκρατίας, ο πρόεδρος του Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ Πιερίας (και συνδικαλιστής εκπαιδευτικός της ΔΑΚΕ) Θόδωρος Σιαμάγκας, δεν αποδέχεται τον ορισμό του στη θέση του Υπεύθυνουν Τομεάρχη της ΝΟΔΕ για θέματα Πολιτισμού.
Ο λόγος ότι δεν έχει καμία σχέση με το αντικείμενο (τόσο απλά!). Χρόνια συνδικαλιστής, «εγκέφαλοι» της ΝΟΔΕ τον όρισαν υπεύθυνο για τον Πολιτισμό...
Δηλαδή, πάλι καλά που δεν τον όρισαν υπεύθυνο αγροτικού και κτηνοτροφίας!

«Ένας κήπος» η πλατεία Δημαρχείου

«Με γνώμονα τη βιώσιμη ανάπτυξη, στοχεύοντας στην ενίσχυση του αστικού ρόλου της πλατείας και την ταυτόχρονη αύξηση του πράσινου αποτυπώματος σχεδιάζουμε και δημιουργούμε σταδιακά ένα ακόμα πιο ανθρώπινο πρόσωπο για την Κατερίνη», δηλώνει ο δήμαρχος Σάββας Χιονίδης

Με τη φύτευση νέων δέντρων, χλοοτάπητα και ανθώνων, που εναρμονίζονται τόσο με το υπάρχον πράσινο, όσο και με το υδάτινο στοιχείο, την παρουσία του οποίου τονίζει το υφιστάμενο συντριβάνι στην «καρδιά» του χώρου, ολοκληρώθηκαν οι εργασίες αισθητικής αναβάθμισης και ενίσχυσης του πρασίνου, στην πλατεία Δημαρχείου.

«Παράλληλα, το φυτικό δυναμικό της πλατείας διατηρήθηκε, ενώ προστατεύεται με τη δημιουργία δενδροδόχων στις νησίδες, οι οποίες λειτουργούν και ως ζώνες καθιστικών», υπογραμμίζεται σε σχετική ανακοίνωση
Επιπλέον, όπως είναι γνωστό, στο χώρο της πλατείας διαμορφώθηκε παιδική χαρά, με τη χρήση ελαστικού τάπητα και με έμφαση στη δημιουργία ενός όμορφου, ασφαλούς και υψηλής αισθητικής ελκυστικού χώρου παιχνιδιού, με πολύ χρώμα.
«Η πλατεία Δημαρχείου λειτουργεί πλέον, ως μία ενιαία ζώνη αναψυχής, πρασίνου, περιπάτου και στάσης των κατοίκων και επισκεπτών της πόλης, ενώ οι παρεμβάσεις βιοκλιματικής ανάπλασης βελτίωσαν τα ποιοτικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά της και αναζωογόνησαν μία ακόμα αστική περιοχή του Δήμου», υποστηρίζει η δημοτική αρχή.
«Η αισθητική, η περιβαλλοντική αναβάθμιση, καθώς και η περαιτέρω ανάδειξη του χώρου, επιτυγχάνονται μέσω ενός ακόμη σημαντικού έργου, το οποίο λειτουργεί προς όφελος των δημοτών, καθώς βελτιώνει την καθημερινότητα και ομορφαίνει την πόλη μας» τονίζει σε δήλωσή του, ο Δήμαρχος Σάββας Χιονίδης επισημαίνοντας ότι: «με γνώμονα τη βιώσιμη ανάπτυξη, στοχεύοντας στην ενίσχυση του αστικού ρόλου της πλατείας και την ταυτόχρονη αύξηση του πράσινου αποτυπώματος σχεδιάζουμε και δημιουργούμε σταδιακά ένα ακόμα πιο ανθρώπινο πρόσωπο για την Κατερίνη».