Άρθρο γνώμης

 Του Γιάννη Τεκίδη

Ο θεωρούμενος ως εν δυνάμει πρωθυπουργός, όπως συνηθίζεται να λέμε για τον εκάστοτε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αποδεικνύεται στις μέρες μας όχι μόνο λίγος πολιτικά αλλά και ακραία επικίνδυνος.

Ο Κυρ. Μητσοτάκης πέρα από τις συνηθισμένες του τραγελαφικές γκάφες, όπως η τελευταία με την εξαγγελία ίδρυσης υπουργείου ψηφιακής πολιτικής που ήδη υπάρχει και μάλιστα με έντονη δραστηριότητα, εφόσον κερδίσει τις εκλογές, γενικά οι απόψεις και θέσεις του στις ολομέλειες του κοινοβουλίου τον καθιστούν ανεύθυνο και επικίνδυνο. Κατά γενική παραδοχή ακόμη και παραγόντων της ΝΔ οι οποίοι δεν έχουν χάσει κάθε ψήγμα ψυχραιμίας και νηφαλιότητας, ο Μητσοτάκης δεν ενεργεί πλέον αυτόβουλα, αλλά σύρεται ως πολιτικός αχυράνθρωπος από την ακραία πτέρυγα του κόμματος του, η οποία πτέρυγα ορίζει ακόμη και στις λεπτομέρειες της την πολιτική ατζέντα και τις πρωτοβουλίες της ακροδεξιάς πια ΝΔ. 

Αδιαφορώντας για τις συνέπειες της ακραίας ,και γεμάτης μίσους ρητορικής του εντός και εκτός κοινοβουλίου, ρητορικής που τρέφει και δυναμώνει μόνο το τέρας του νεοφασισμού δηλητηριάζοντας παράλληλα τη νεολαία με ανιστόρητα εθνικιστικά τσιτάτα και διαστρεβλωμένες ιστορικές αλήθειες που αφορούν την υπόθεση του Μακεδονικού. Το μέγεθος της ανευθυνότητας και επικινδυνότητας του αποκαλύφθηκε πρόσφατα όπως και ο ίδιος παραδέχθηκε, όταν στην συνάντηση του με την καγκελάριο της Γερμανίας τόνισε ότι δεν θα επιτρέψει την Καταλανοποίηση της Βόρειας Ελλάδας, ως απότοκο δήθεν της συμφωνίας των Πρεσπών. Είναι κυριολεκτικά απορίας άξιο, που βρήκε αναλογίες ο Μητσοτάκης ανάμεσα στη βόρεια Ελλάδα και την Καταλονία. Αν και προκλήθηκε από τον πρωθυπουργό στην προχθεσινή συνεδρίαση του κοινοβουλίου, δεν διέψευσε το σχετικό δημοσίευμα, δείγμα της αμετροέπειας και πολιτικής του ελαφρότητας. Γιατί τι άλλο θα μπορούσε να είναι η θέση του αυτή να παρομοιάζει στην καγκελάριο τη βόρεια Ελλάδα με μια αυτόνομη περιφέρεια του ισπανικού κράτους που διαθέτει αυτόνομο κοινοβούλιο, αυτοπροσδιορίζεται εθνικά με διαφορετικό τρόπο από τούς υπόλοιπους Ισπανούς και υπάρχουν αποσχιστικές τάσεις. Η απάντηση του ψευδεπίγραφου αρχηγού της ΝΔ στον Α. Τσίπρα, ήταν η εκκωφαντική σιωπή. Δεν είχε το σθένος καν να πει ότι οι Βορειοελλαδίτες ούτε αποσχιστικές τάσεις έχουν, ούτε μιλούν άλλη γλώσσα, ούτε δηλώνουν άλλη εθνότητα πλην της Ελληνικής.

Είναι ηλίου φαεινότερο και στον πιο δύσπιστο και καχύποπτο πολίτη αυτής τη χώρας, ότι ο Μητσοτάκης και οι ακροδεξιοί συνεργάτες του μαζί με τον κρατικοδίαιτο οικονομικό, δημοσιογραφικό και παραθρησκευτικό συρφετό, θα μετέλθουν κάθε μέσο και όπλο προκειμένου να πέσει ο Τσίπρας, να φύγει αυτή η κυβέρνηση που τους στέρησε τη ρεμούλα, τα δανεικά και αγύριστα, που βάζει επιτέλους μια σειρά στα δημοσιονομικά της χώρας, που βγάζει στο φώς της ημέρας το ρεσάλτο και τη λεηλασία που επιχειρήθηκε χρόνια τώρα σε βάρος της πατρίδας μας με πρωταγωνιστές τους ίδιους που θέλουν να μας ξανασώσουν τώρα. Δεν ορρωδούν προ ουδενός, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους λαϊκά και εθνικά συμφέροντα, αρκεί να κατακτήσουν το στόχο τους, να ξανακαθίσουν στις καρέκλες της εξουσίας, αθεράπευτοι εξουσιολάγνοι για να λαφυραγωγήσουν άλλη μια φορά σε βάρος των πολλών που με τις πολιτικές τους δεκαετίες τώρα τους έσπρωξαν στο περιθώριο, τη φτώχεια και την ανυποληψία.

Ποντάρουν με αμέτρητο θράσος στην αμνησία του λαού, στη διαγραφή του πολιτικού τους παρελθόντος πρόσφατου και απώτερου που μόνο ως πολιτική λωποδυσία μπορεί να χαρακτηριστεί. Ματαιοπονούν ,γιατί καλά γνωρίζουν ότι ο λαός, οι συμπολίτες μας και μνήμη και κρίση διαθέτουν και θα αποδώσουν στον καθένα αυτό που του αξίζει πραγματικά.

Διαβάζω κάτι σχόλια, περί «ξινίσματος» μερίδας μέσων ενημέρωσης, τα οποία δεν κάνουν αναφορά στην αλλαγή των πινακίδων στην πρώην ΠΓΔΜ η οποία μετονομάστηκε σε Βόρεια «Μακεδονία» και άλλα τέτοια.

Δηλαδή, τι έπρεπε να κάνουν; Να πανηγυρίζουν που με την «βούλα» (και) της Ελληνικής Βουλής πλέον ένα κράτος έχει όνομα που περιέχει τον όρο «Μακεδονία»;

Ήμαρτον! (που λέει και ο Γεωργίου)

Τον Καραμανλή θα προτείνει για πρωθυπουργό (σύμφωνα με δήλωσή του) ο Πάνος ο Καμμένος, σε περίπτωση κυβέρνησης εθνικής ενότητας.

Τον Καραμανλή τον ρώτησε ο Πάνος; Διότι μιλάμε για τον μοναδικό έλληνα (πρώην) πρωθυπουργό, που δεν έβλεπε την ώρα όσο κυβερνούσε, να παραδώσει την εξουσία, αποκαμωμένος από την κοπιαστική δουλειά...

Και τέλος πάντων, μπορεί τη φωνή του Καραμανλή να την έχουμε ξεχάσει (πάνε 10 χρόνια από τότε που μίλησε στη Βουλή), αλλά τα έργα και οι ημέρες του, έχουν χαραχθεί στη μνήμη μας!

Ο Κώστας Σκανδαλίδης, θα είναι ομιλητής σε εκδήλωση που διοργανώνει το ΚΙΝΑΛ στην Πιερία το Σάββατο στην «Ελιά» (8:30 το βράδυ). Νομίζω ότι η επιλογή του προσώπου για την εκδήλωση, αποτελεί ότι καλύτερο για το Κίνημα, αφού ο κ. Σκανδαλίδης πολλούς φίλους έχει στην Πιερία και κυρίως, υπήρξε από τις προσωπικότητες του χώρου, που δεν προκάλεσαν με συμπεριφορές και πράξεις.

Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί τόση φασαρία για την Συνταγματική Αναθεώρηση (και μάλιστα σε μια χρονική στιγμή όπου το μείζον θέμα είναι η ολοκλήρωση του σήριαλ «Τατουάζ»), όταν είναι βέβαιο πως όλο και κάποια κυβέρνηση θα βρεθεί που (δεν) θα το παραβιάζει...

Σοβαρά τώρα, περίμενε κάποιος ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, θα συναινούσε στην επανεκλογή του Προκόπη Παυλόπουλου στην προεδρία; Εδώ δεν τον ψήφισε το 2015, όντας ο μοναδικός βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας που επέλεξε να μην παραστεί στην ψηφοφορία, διαχωρίζοντας τη θέση του. Θα είναι πολύ μεγάλη έκπληξη (και ήττα μπορώ να πω), αν τελικά ο Μητσοτάκης, παρεκκλίνει αυτής της θέσης, καθότι δεν άλλαξε και κάτι (δραματικά) για να αναθεωρήσει τη θέση του έναντι του κ. Παυλόπουλου. Αντιθέτως θα έλεγα...

Και κάτι (σύντομο) για τους εν δυνάμει υποψηφίους βουλευτές Πιερίας της Νέας Δημοκρατίας: Καλό, άριστο και γρήγορο αμάξι η Φεράρι, αλλά δεν είναι για τους καρόδρομους της επαρχίας... Εκτός και αν του βγάλεις πινακίδες κυκλοφορίας «Κατερίνης» και το κυκλοφορείς σε μεγάλες πολιτείες!

Της Μπέττυς Σκούφα

Βουλευτής Πιερίας του ΣΥΡΙΖΑ

Βιώσαμε πριν από λίγες μέρες, ξανά, τη νεολαία στους δρόμους. Είδαμε 15χρονα και 17χρονα ανήλικα να «διαδηλώνουν» παρέα με αξιοπερίεργης προέλευσης άτομα, μαυροντυμένους κουκουλοφόρους με καδρόνια, κατσαβίδια, μολότοφ στα χέρια. Έτοιμους και έτοιμες να πυρπολήσουν σπίτια και, γιατί όχι, ζωές.

Κατά πόσο γνώριζαν οι νεολαίοι και οι νεολαίες ότι η συμμετοχή τους σε τέτοιου είδους εγκληματικές πράξεις και συμπεριφορές εγγίζει, αν όχι υπερβαίνει, τα όρια του ποινικά κολάσιμου; Κατά πόσο το στενό οικογενειακό περιβάλλον τούς επέστησε την προσοχή σε αυτόν τον κίνδυνο; Σε ποιο βαθμό η οικογένεια, το πρώτο κύτταρο οργανωμένης κοινωνικής ζωής, προσφέρει ένα ειρηνικό και υποστηρικτικό πλαίσιο για τους νέους και τις νέες; Σε ποιο βαθμό η οικογένεια μπορεί να ανταποκριθεί στις καθημερινές οικονομικές της ανάγκες; Μήπως τελικά η κρίση έπληξε σε ασύγκριτα μεγαλύτερο βαθμό τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, τους χειρώνακτες εργάτες και τα άτομα με χαμηλή εκπαίδευση, ωθώντας ακόμη πιο εντατικά σημαντικό τμήμα του πληθυσμού στη φτώχεια, την ανεργία, την κοινωνική και πολιτισμική υποβάθμιση, την εξαθλίωση αλλά και σε παραβατικές συμπεριφορές;

Κατά πόσο το σχολείο συνεχίζει να εμπνέει τους νέους και τις νέες; Κατά πόσο το σύνολο της κοινωνίας διαπνέεται ακόμη από ανθρωπιστικές αξίες; κατά πόσο η οργανωμένη Πολιτεία αφουγκράζεται και δίνει λύσεις και προοπτική στις αγωνίες των εφήβων; Κατά πόσο τελικά όλοι κι όλες μας έχουμε μάθει να ακούμε, να ενσκήπτουμε στα πραγματικά προβλήματα των νέων; Κατά πόσο είμαστε ικανοί και ικανές να τους εμφυσήσουμε το όραμα για μια δίκαιη, ειρηνική και αξιοβίωτη ζωή;

Η κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει κάποια λίγα, σημαντικά όμως, βήματα στην κατεύθυνση του οράματος για μια πολιτισμένη, δίκαιη κοινωνία για τους νέους και τις νέες μας. Εγκαθιδρύθηκε η κατάργηση του επαχθέστατου «υποκατώτατου μισθού», αυξήθηκαν τα κονδύλια για ερευνητικά προγράμματα, προσλαμβάνονται 15.000 μόνιμοι εκπαιδευτικοί, ενισχύεται το Δημόσιο Σύστημα Υγείας, η φιλοσοφία των νέων προγραμμάτων του ΟΑΕΔ επικεντρώνεται κυρίως στους νέους και στις νέες.

Δεν φτάνουν όμως αυτά.

Πρέπει να επανιδρύσουμε την οργανωμένη κοινωνική ζωή και τους θεσμούς της, τις αξίες που διαπνέουν τον πολιτισμό και την καθημερινότητά μας. Πρέπει να δώσουμε στους νέους διέξοδο και όραμα.

Δεν πρέπει να τους αφήσουμε βορά στον κάθε επιτήδειο, γιατί αν αφήσουμε να συμβεί αυτό, θα έχουμε συνολικά αποτύχει ως κοινωνία.